بررسی عوامل خطر مرتبط با ایجاد درد لگنی در دوران بارداری
نویسندگان
1 استادیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.
2 دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.
3 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.
4 استادیار گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2022.20421چکیده
مقدمه: حدود 70% زنان باردار به کمردردهای دوران بارداری مبتلا میشوند. ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﻓﯿﺰﯾﻮﻟﻮژﯾکی که ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ درد میشوند، ﻧﺎﻣﺸﺨص هستند. با توجه به شیوع بالای این درد، مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل خطر مرتبط با ایجاد درد لگنی در دوران حاملگی در زنان باردار مراجعهکننده به بیمارستان شهیدان مبینی شهر سبزوار انجام شد. روشکار: این مطالعه مورد شاهدی در سال 1397 بر روی 120 زن باردار که 12 نفر (10%) آنها در سه ماه اول بارداری و 108 نفر (90%) در سه ماهه سوم بارداری بودند، در بیمارستان شهیدان مبینی سبزوار انجام شد. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامه محققساخته که روایی و پایایی آن به تأیید رسید و چکلیست استاندارد استفاده شد. پرسشنامه شامل دو بخش مشخصات دموگرافیک نمونهها و سؤالات مرتبط با عوامل خطر و چکلیست نیز شامل نتیجه معاینات نمونهها برای تعیین برخی عوامل خطر بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارSTATA انجام شد. یافتهها: در بین زنان باردار مبتلا به درد لگن، 4 نفر (10%) شلی لیگامانی خفیف، 3 نفر (5/7%) سابقه تروما به کمربند لگنی، 17 نفر (5/42%) سابقه کمردرد در حاملگی قبلی، 20 نفر (50%) سابقه کمردرد قبل از حاملگی و 10 نفر (25%) فعالیت جنسی نارضایتبخش را ذکر کردند. در این مطالعه بین رابطه جنسی نارضایتبخش (008/0=p)، سابقه کمردرد قبل از حاملگی (001/0=p) و یا در حاملگی قبلی (001/0=p) با درد لگن در دوره بارداری ارتباط آماری معنیداری وجود داشت، درحالیکه بین محل سکونت، سیگاری بودن، شلی لیگامانی، شغل و سایر عوامل خطر مورد بررسی با درد لگن ارتباط معنیداری وجود نداشت (05/0≤p). نتیجهگیری: در این مطالعه سابقه کمردرد در حاملگی قبلی، سابقه کمردرد قبل از حاملگی و همچنین فعالیت جنسی نارضایت بخش بهعنوان عوامل خطر درد لگنی شناخته شدند. شناسایی این عوامل خطر میتواند در کنترل عوامل تشدیدکننده درد لگنی در دوره بارداری و پیشگیری از محدودیتهای حرکتی در زنان پس از زایمان، کمککننده باشد.