تحلیلی بر ساحتهای وجودی شمس تبریزی از خلال بررسی مقالات شمس
نویسندگان
1 دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان
2 دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22051/jml.2022.40857.2358چکیده
ساحتهای وجودی انسان نمایانگر اندیشه و رفتاری از اوست که ریشه در علوم گوناگون دارند. کنشها و رفتارهایی که از این ساحتها در انسان نمود می یابد، براساس نوع تقسیمبندی مشمول ویژگیهایی مخصوص به خود است؛ بنابراین روشی مناسب برای شناخت ابعاد مختلف انسان به شمار میآید. زندگی شمس تبریزی همواره در هالهای از ابهام بوده و از این رو پیوسته مخاطب را برای آگاهی از ابعاد مختلف رفتاری خود تشویق و ترغیب کرده است. نوشتار پیشرو که به روش تحلیل و تبیین محتوا و با استفاده از منابع کتابخانهای تنظیم شده، می کوشد با الگوبرداری از طبقهبندی شفیعی کدکنی در تبیین ساحات وجودی انسان به سه دستۀ روشن، خاکستری و تیره شخصیت شمس تبریزی را با توجه به مقالات او تحلیل و هریک از ساحتهای وجودی شخصیت او را با رویکردی روان شناسانه تبیین نماید. نتایج این جستار نشان می دهد که شمس دارای ویژگیهای بسیار پسندیده، دیدگاههایی انتقادی و نیز خصوصیات ناپسند است، امّا به سبب برخورداری از جمال زیبای درونی در اذهان مخاطبان خود خوش مینشیند و هر خواننده با تفکر در مقالات شمس درمییابد که او در اغلبِ سخنان خود در پی یافتن مظاهر خوبیهاست. عشق به پروردگار و یاریجستن از او، مهر و مهرورزی از جمله خصیصههایی است که در ساحت روشن او همواره موجب جاودانگی و درخشش است. در ساحت خاکستریِ شمس، با عارفی روبهرو هستیم که بسیاری از عرفای نامدار ادبیات فارسی را با برچسب عدم متابعت از پیامبر مورد نقد و نکوهش قرار میدهد. ساحت سیاه وجودیِ شمس شامل تندخوییها، پرخاشگریها، توهینها و تحقیرهایی است که بر زبان میراند.