فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: یکی از شایع‌ترین علل مرگ‌و‌میر مادران در جهان، خونریزی پس از زایمان است. تاکنون مطالعه‌ای در خصوص مقایسه تأثیر دو ماده آمبولیزان پلی‌وینیل الکل و ژل فوم بر الگوی قاعدگی پس از آمبولیزاسون شریان رحمی در ایران انجام نشده است، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر‌بخشی و عوارض آمبولیزاسیون شریان رحمی در بیماران مبتلا به خونریزی پس از زایمان انجام گرفت. روش‌کار: این مطالعه نیمه‌تجربی در سال‌های 99-1398 بر روی 70 نفر از بیماران مبتلا به خونریزی دیررس پس از زایمان مراجعه‌کننده به مراکز آموزشی و درمانی اصفهان، بیمارستان‌های الزهراء (س) و خورشید اصفهان انجام گرفت. 30 نفر با ماده آمبولیزان ژل فوم و 40 نفر با ماده آمبولیزان پلی‌وینیل الکل تحت آمبولیزاسیون شریان رحمی قرار گرفتند. بیماران به‌مدت 6 ماه پیگیری شدند و الگوی قاعدگی و عوارض آمبولیزاسیون شریان رحمی در دو گروه مقایسه شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون‌های تی مستقل، کای دو و آزمون دقیق فیشر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در این مطالعه میزان موفقیت بالینی 4/91% و میزان موفقیت فنی 100% بود. الگوی قاعدگی نرمال در مجموع دو گروه در سه ماهه اول 7/61% و پس از سه ماهه دوم 4/91% گزارش شد. الگوی قاعدگی پس از 6 ماه پیگیری بین دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (018/0=p). میزان عوارض کلی 3/13% بود که 8/10% سندرم پس از آمبولیزاسیون و 5/2% ایسکمی موضعی ناحیه تناسلی خارجی بود. نتیجه‌گیری: آمبولیزاسیون شریان رحمی، یک روش مؤثر و ایمن جهت درمان زنان مبتلا به خونریزی دیررس پس از زایمان می‌باشد.