مکانیسمهای مولکولی و ژنهای درگیر در ناباروری مردان مبتلا به واریکوسل: مرور سیستماتیک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ژنتیک مولکولی، پژوهشکده زیست فناوری صنعت و محیط زیست، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران
2 دانشیار ژنتیک مولکولی، گروه زیستشناسی، پردیس علوم، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2022.20431چکیده
مقدمه: یکی از شایعترین دلایل ناباروری مردان، ناهنجاری واریوکسل است. مردان با سابقه خانوادگی واریکوسل بیشتر در معرض خطر ابتلاء به این ناهنجاریها هستند. در نتیجه عوامل ژنتیکی و مولکولی ممکن است در بیماریزایی واریکوسل، مرتبط با ناباروری نقش مهمی ایفا کنند. لذا مطالعه مروری حاضر با هدف بررسی ژنهای کاندید و مکانیسمهای مولکولی آنها و نقش ژنتیک در ابتلاء یا تشدید آن در واریکوسل انجام شد. روشکار: در این مطالعه جهت یافتن مقالات مرتبط، پایگاههای اطلاعاتی لاتین (PubMed، Google Scholar) و فارسی (SID و Magiran) بدون محدودیت زمانی و با استفاده از کلمات کلیدی Varicocele،Male Infertility و Gene در بازه زمانی 4 ساله مورد جستجو قرار گرفتند. یافتهها: جهش یا پلیمورفیسمهای ژنهای کاندید احتمالی از جمله NOS3، hoGG1، TNP1,2، GST، POLG، P53، MTHFR ACP1 اثرات متفاوتی بر اسپرم، اسپرماتوژنز و در کل واریکوسل دارند. نتیجهگیری: تاکنون چندین ژن بهعنوان کاندیدهای احتمالی برای وقوع و پیشرفت واریکوسل در جمعیتهای گوناگون جهان مورد بررسی قرار گرفته است که هرکدام اثرات متنوعی بر پاتوفیزیولوژی واریکوسل نشان داده است. بنابراین صحیح یا غلط بودن فرضیه (تأثیر ژنتیک بر واریکوسل) بهدلیل نداشتن هماهنگی شواهد و اختلاف نظر هنوز مشخص نیست.