تحلیل معرفتشناختی کرامات شیخ احمد جام ژنده پیل
نویسندگان
1 دانشگاه زنجان
2 دانشگاه فرهنگیان
3
doi
10.22051/jml.2021.35411.2176چکیده
مفهوم معرفت و چگونگی کسب آن در متون صوفیه مسئله ای مورد توجه و جزء اولویتهای فکری نویسندگان و مشایخ تصوف بوده است. از سوی دیگر بارزترین وجه رفتاری بزرگان صوفیه مقولۀ کرامت است که در نظر جامعۀ هر عصر بهعنوان محکی برای سنجش جایگاه اولیاء قلمداد شده است. این پژوهش قصد دارد به این دو پرسش پاسخ دهد: معرفت از نظر شیخ جام چیست ؟ و چه ارتباطی میان معرفت مورد نظر شیخ جام و کرامات وی وجود دارد؟ که برای نیل به آن ابتدا به ارزش و تعریف معرفت در کتب صوفیه خواهیم پرداخت و پس از آن به تعریف این مفهوم در مکتوبات شیخ جام و تبیین ویژگی علم و معرفت در آثارش اشاره میکنیم. با استناد به نوشتههای شیخ جام روشن میشود که او معرفت را کیمیایی میداند که تحول ماهوی عارف را در پی دارد و دستیابی به معرفت، مقارن با توانایی تصرف در جوهر اشیاء است. در ادامه به اهمیت «قلب جوهر» در مقامات و نوشت ههای او و ارتباط آن با اندیشه های کرامیه خواهیم پرداخت. پس از این سه مقدمه، به تحلیل کرامات شگفت آور شیخ جام براساس نظام معرفتشناسی خاص او پرداخته، روایت اینگونه کرامات را فراتر از نیّت جعل و سندسازی، در حوزۀ تقابلهای گفتمانی معنا خواهیم کرد.