تبیین عدم افشای سوءاستفاده جنسی توسط کودکان بزهدیده و راهکارهای مقابله با آن
نویسندگان
1 استاد گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22059/jqclcs.2021.313049.1623چکیده
پیششرط استفاده از تدابیر حمایتیِ قضایی و غیرقضایی، کشف جرم است و مؤثرترین روش آن، افشای خودآگاهانة جرم توسط بزهدیده است. عوامل مؤثر بر عدم افشای سوءاستفادة جنسی توسط کودکان یا تأخیر در افشای آن را میتوان به دو دستة کلی عوامل میانفردی و درونفردی تقسیم کرد. منظور از عوامل میان فردی تحلیل پیامهایی است که کودک از دیگران دریافت میکند، هرچه این پیامها بار منفی داشته باشد، احتمال افشای جرم کاهش پیدا میکند. طرد و انگ اجتماعی، مقصر قلمداد کردن کودک و واکنش نامناسب والدین به افشای ابتدایی کودک را میتوان از عوامل فردی دانست. در مقابل، بسیاری از مواقع علت عدم افشا به خود کودک و گسترة آگاهی وی برمیگردد. ناآگاهی از سوءاستفادههای جنسی و چگونگی و چرایی افشا از علل درونفردی محسوب میشوند. بررسی راهکارها نیز با شناخت علل ممکن میشود، ازاینرو اصلاح ساختارهای اجتماعی، تغییر فراروایتها و آگاهیبخشی راههای برونرفت از عدم افشای هستند. این مقاله با استفاده از مطالعات کمی و کیفی انجامگرفته در این حوزه و حتیالامکان بومیسازی آن، به توصیف و تحلیل دلایل عدم افشای سوءاستفادة جنسی توسط بزهدیدة زیر 18 سال و راهکارهای مقابله با آن پرداخته است.
