فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قصه‌گویی یکی از روش‌های مؤثر در افزایش سطح یادگیری کودک است، چراکه کودک را وامی‌دارد تا براساس مشاهدات و تجارب خود معنایی را خلق‌کند. به‌کارگیری نقشه‌های مفهومی و دستور داستان می‌تواند به کودکان در خلق قصه کمک‌کند. هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر ماهیت و کارکرد سیستم نقشه‎های مفهومی و دستور داستان بر مهارت شکل‌گیری و پیچیدگی قصه‌گویی کودکان در دو گروه سنی (7-8 و 8-9 سال) است. به این منظور، توانایی قصه‌گویی 14 کودک تک‌زبانه فارسی‌زبان تهرانی با استفاده از نقشه مفهومی و دستور داستان از طریق بررسی میزان پیچیدگی قصه (تعداد واژه و تعداد رویداد)، عناصر داستان و نیز ارزیابی‌های صورت‌گرفته از سوی آزمونگر و دو معلم مدرسه بر اساس مدل ارائه‌شده از سوی لیو و همکاران (2011) مورد مطالعه قرارگرفت. با تحلیل داده‌های این پژوهش مشخص ‌شد اگرچه کودکان فارسی‌زبان در گروه سنی بالاتر (8-9 سال) از مشخصه‌های دستور داستان (زمان و مکان رویداد قصه، شخصیت اصلی قصه، اتفاق‌ها و توالی آنها) و نقشه مفهومی در قصه‌گویی بیشتر و دقیق‌تر استفاده‌می‌کنند و داستان روایت‌شده از سوی آنها از پیچیدگی بیشتری برخوردار است اما این تفاوت‌ها در عملکرد دو گروه معنادار نیست.