مقایسه تأثیر افزودن پتدین به بوپیواکائین 5/0% و روپیواکائین 5/0% بر روی شدت بروز درد در زنان تحت عمل جراحی سزارین الکتیو با بیحسی نخاعی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسویهکور
نویسندگان
1 دانشیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
2 استادیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
3 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
4 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
5 استادیار گروه زنان و نازایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
6 استادیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
7 استادیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
8 مربی گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات مؤلفههای اجتماعی نظام سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2022.20313چکیده
مقدمه: اداره صحیح زایمان و روش بیهوشی مناسب جهت ایجاد بیدردی و حفظ سلامت مادر و جنین طی عمل سزارین، مسألهای بسیار مهم و حیاتی است. بنابراین مطالعه حاضر با هدف مقایسه تأثیر افزودن پتدین به بوپیواکائین 5/0% و روپیواکائین 5/0% بر روی شدت بروز درد در زنان مراجعهکننده به بیمارستان مطهری تحت عمل جراحی سزارین الکتیو با بیحسی نخاعی انجام شد. روشکار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسویهکور در سال 1400 بر روی 60 نفر از بیماران تحت عمل جراحی سزارین الکتیو مراجعهکننده به بیمارستان مطهری شهرستان جهرم انجام گرفت. بیماران بهطور تصادفی و با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه بوپیواکائین- پتدین و روپیواکائین- پتدین تقسیم شدند. میزان درد بیماران در هنگام ورود به ریکاوری، خروج از ریکاوری، 2، 6، 12 و 24 ساعت بعد از عمل مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمونهای آماری تیتست، منویتنی و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: بین گروههای پتدین+روپیواکائین و پتدین+بوپیواکائین از لحاظ درد در زمانهای مختلف (05/0<p)، شدت درد پس از سزارین در زمانهای ریکاوری و بعد از عمل (05/0<p) و از نظر مصرف مخدر در 12 ساعت بعد از عمل، تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0<p). نتیجهگیری: بین گروههای پتدین+روپیواکائین و پتدین+بوپیواکائین از لحاظ شدت درد تفاوت معنیداری وجود نداشت. متخصص بیهوشی میتواند با توجه به شرایط بیمار هر یک از دو داروی روپیواکائین و بوپیواکائین را در بیحسی نخاعی مورد استفاده قرار دهد.
