دیپلماسی عرفانی؛ نگاهی به آثار حضور «شاه همدان» در کشمیر
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
doi
10.22051/jml.2020.26907.1784چکیده
متصوفه با دعوت افراد به تساهل و مدارا با اندیشههای متفاوت، شباهت زیادی به نحلههای فکری و سیاسی مدرن، همچون سکولاریسم دارد. یکی از روشهای عرفان از گذشته آن بود که سالک برای طی مقامات معنوی سفر کند و در مسیر خود مردم را به طریق صواب و حقیقت راهنمایی کند. این سنت عرفانی با مفهوم «دیپلماسی» در علوم سیاسی مدرن مطابقت دارد و میتوان عارفان ایرانی را اولین دیپلماتهای فرهنگی تاریخ این سرزمین دانست. یکی از این دیپلماتها امیر سیدعلی بن شهابالدین بن میرسیدمحمد حسینی همدانی معروف به «علی ثانی» از عرفای بزرگ و مشهور قرن هشتم است. خدمات میرسیدعلی همدانی در کشمیر، نتایج قابلتوجهی برای گسترش فرهنگ ایرانیان و دین اسلام در شبهقاره داشته و بهعنوان یک سفیر فرهنگی، مقام والایی نزد مردم آن ولایت به وی بخشیده است. هدف از انجام این پژوهش معرفی شخصیت والای «شاه همدان» است. همچنین در پژوهش حاضر، به روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانهای به این پرسش پاسخ میدهیم که دیدگاه عرفانی تا چه اندازه به دیدگاههای دیپلماتیک سیاست بینالملل در جهان معاصر نزدیک است و اساساً آیا ارتباطی میان باور به جهانشهر در آثار عرفانی، و مسئلۀ دهکدۀ جهانی در عصر ارتباطات وجود دارد. از نتایج پژوهش میتوان به معرفی و دستهبندی خدمات دیپلماتیک میرسیدعلی همدانی در ناحیۀ ختلان و کشمیر اشاره کرد.