تأثیر طب فشاری نقطه H7 دست بر الگوی غیرواکنشی تست بدون استرس جنین: یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌سازی شده

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مامایی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران.

2 دانشجوی دکتری تخصصی مامایی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.

3 کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران. مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند، بیرجند، ایران.

4 کارشناس ارشد پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی قائن، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران.

5 دانشجوی دکتری پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.

6 دانشیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2022.20322
چکیده

مقدمه: تست بدون استرس، پرکاربردترین روش اولیه برای ارزیابی سلامت جنین است. شرایط روحی و روانی مادر بر الگوی ضربان قلب جنین مؤثر است. در هنگام افزایش اضطراب مادر، حرکات جنین و تغییرپذیری ضربه‌به‌ضربه جنین کاهش می‌یابد. طب فشاری موجب ترشح انکفالین‌ها مانند سروتونین و اندورفین شده و باعث کاهش سطح استرس و اضطراب مادر می‌شود، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر طب فشاری نقطه H7 دست بر الگوی ضربان قلب جنین در تست بدون استرس انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 1400-1399 با مشارکت 60 مادر نخست‌زا با سن حاملگی 42-37 هفته در بیمارستان ولیعصر (عج) بیرجند انجام گرفت. افراد به‌صورت تصادفی در دو گروه مداخله و طب فشاری کاذب قرار گرفتند. در گروه مداخله، طب فشاری نقطه H7 در هر دست به‌مدت 5/2 دقیقه و در گروه کنترل نیز نقطه‌ای کاذب در دست لمس می‌شد. تست بدون استرس به‌مدت 20 دقیقه قبل و بعد از مداخله انجام گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون‌های آماری کای اسکوئر، تی مستقل، تی زوجی، من‌ویتنی و ویلکاکسون انجام شد. میزان p‌ کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: بعد از مداخله متغیرهای تعداد موارد واکنشی تست بدون استرس، تعداد افزایش ضربان قلب جنین، تعداد حرکات جنین و تغییر‌پذیری ضربه‌به‌ضربه در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل و همچنین نسبت به قبل از مداخله در گروه مداخله اختلاف معنی‌داری داشت (001/0p<)، اما میانگین متغیر ضربان پایه قلب جنین در دو گروه بعد از مداخله نسبت به قبل اختلاف معنی‌داری نداشت (732/0=p). نتیجه‌گیری: طب فشاری می‌تواند تست بدون استرس جنین و پارامترهای آن را بهبود بخشد.