واکنش برخی نمونههای ژنتیکی گوجهفرنگی محلی بانک ژن گیاهان ملی ایران نسبت به نماتد ریشهگرهی(Meloidogyne javanica) در شرایط گلخانه
نویسندگان
1 مربی پژوهش موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور
2 استادیار موسسه تحقیقات اصلاح بذر و نهال کشور
doi
10.22034/ijpp.2018.34710چکیده
نماتدهای ریشهگرهی Meloidogyne spp . با داشتن پراکندگی وسیع در مزارع گوجهفرنگی، از مهمترین نماتدهای انگل در گوجهفرنگی محسوب میشوند. شناسایی و استفاده از ارقام مقاوم و یا متحمل مناسبترین روش در کنترل این نماتدهاست. به این منظور طی سالهای 95-1394، واکنش تعداد 14 نمونه ژنتیکی گوجهفرنگی موجود در بانک ژن گیاهان ملی ایران، نسبت به گونه M. javanica مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی در شرایط گلدانی انجام شد. پس از کاشت بذور مورد آزمایش و رسیدن نشاء به مرحله 4-3 برگی، هر تیمار با تعداد 6000 تخم و لارو نماتد، تلقیح گردید و 60 روز پس از آلوده سازی، صفات رویشی و صفات وابسته به جمعیت نماتد در هر تیمار تعیین شد. بر اساس نتایج، از 14 نمونه ژنتیکی گوجهفرنگی محلی ارزیابی شده در این آزمایش، هشت نمونه ژنتیکی شامل TN-72-950، TN-72-997 ، TN-72-955، TN-72-992 ، TN-72-918، TN-72-1088، TN-72-1019 و TN-72-1126 با داشتن شاخصهای Rf ≤1 وGI> 2 واکنش فوق حساس، تعداد سه نمونه ژنتیکی شامل TN-72-1109 ،TN-72-939 ، TN-72-1122 و تیمار شاهد رقم فلات با داشتن شاخصهای Rf >1و GI> 2 واکنش حساس و تعداد سه نمونه ژنتیکی دیگر شامل TN-72-938 ، TN-72-1041 و TN-72-1012 با داشتن شاخصهای Rf ≤1 و GI> 2 عکسالعمل نسبتا مقاوم (با ویژگی فوق حساسیت) نشان دادند.