فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: افت فشارخون، یک عارضه شایع در بی‌حسی نخاعی حین سزارین است که درمان‌های موجود این عارضه را کاملاً برطرف نمی‌سازد. با توجه به سهولت و کم‌عارضه بودن این روش، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر بالا آوردن اندام تحتانی بر کاهش انسیدانس هیپوتانسیون انجام شد.روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور در سال ۹۹-1398 بر روی 101 زن باردار کاندید سزارین تحت بی‌حسی نخاعی در بیمارستان فاطمیه دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد. افراد به‌طور تصادفی در دو گروه مداخله (بالا آوردن پاها پس از بی‌حسی) و شاهد (بدون بالا آوردن پا) تخصیص داده شدند. پس از شروع بی‌حسی و در زمان‌های مختلف، فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، بروز هیپوتانسیون، وقوع تهوع و استفراغ و برادیکاردی و مقدار مصرف آتروپین و افدرین در دو گروه ثبت و مقایسه شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون‌های آماری تی مستقل و آزمون مربع کای صورت گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته‌ها: اختلاف معنی‌داری از نظر میانگین فشار سیستولیک و دیاستولیک و تعداد ضربان قلب در زمان‌های مختلف بین دو گروه مشاهده نشد (05/0<p) و فقط میانگین فشار دیاستولیک در دقیقه 25 در گروه مداخله پایین‌تر از گروه کنترل بود (05/0≥p). وقوع تهوع و استفراغ در گروه مداخله همواره کمتر از گروه کنترل بود، ولی تفاوت دو گروه معنی‌دار نبود (05/0<p). میزان وقوع هیپوتانسیون در گروه مداخله 54% و در گروه کنترل 8/60% بود، ولی تفاوت دو گروه معنی‌دار نبود (5/0=p).نتیجه‌گیری: بالا آوردن پا پس از بی‌حسی نخاعی، تأثیر چشم‌گیری در اندکس‌های همودینامیک از جمله وقوع هیپوتانسیون ندارد.