منشأیابی رسوبات معلق و برآورد عدم قطعیت آن (مطالعه موردی: حوضه زیدشت-فشندک طالقان)

نویسندگان

1 استاد دانشکده ریاضی، آمار و علوم کامپیوتر، دانشگاه تهران، ایران.

2 استادیار دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، ایران.

3 استادیار دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، ایران.

4 استاد دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران.

5 دانشیار دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران

doi
10.22059/jrwm.2017.61966
چکیده

چکیده به منظور اجرای عملیات حفاظتی و مدیریت در حوزه آبخیز نیاز است تا سهم منابع مختلف تولید رسوب تعیین شود. طی سال­های گذشته روش­های منشأیابی در تعیین سهم منابع مختلف رسوب بطور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته­اند. با توجه به تعداد کم نمونه­های برداشتی از مناطق منشأ و همچنین وجود جواب­های مختلف در نتیجه بیش­برازشی، سهم منابع به دست آمده، دارای عدم قطعیت­هایی است که لازم است مورد بررسی قرار گیرد. بدین منظور در این تحقیق با استفاده از روش­های مونت کارلو و گلو (GLUE) اقدام به تعیین عدم قطعیت جواب­های به دست آمده با استفاده از روش ترکیبی چند متغیره در زیرحوضه زیدشت-فشندک طالقان گردید. بدین ترتیب که پس از برداشت نمونه­های رسوب و منابع، مقادیر 54 عنصر ژئوشیمیایی و 3 عنصر آلی تعیین گردید. سپس با استفاده از آماره H کروسکال والیس و تحلیل تشخیص چند متغیره، ترکیب بهینه متشکل از 17 عنصر تعیین، و با استفاده از مدل ترکیبی چند متغیره، سهم منابع تعیین شد. نتایج به دست آمده در منطقه نشان داد که سهم منابع زیرسطحی نسبت به منابع سطحی ( فرسیش سطحی و شیاری) بیشتر بوده و اختلاف بین حد بالا و پایین به دست آمده برای منابع مختلف، بالا بوده که نشان‎دهنده عدم قطعیت بالای این روش است.