نمود واژگانی افعال مرکب در گویش بیرجندی

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22067/lj.v7i13.35651
چکیده

نمود از ویژگی‏های ساختاری و معنا شناختی فعل است که در زبان‏های مختلف به شیوه‏های متفاوت بازنمایی می‏شود و زمان دستوری را از زمان غیر دستوری متمایزمی‏کند. تاکنون دسته‏بندی‏ها‏ی متفاوتی از انواع نمود فعل ارائه شده‏است. با توجه به اهمیت مطالعه گویش‏های فارسی برای حفظ آنها و نیز دستیابی به قواعد متقن دستوری در گویش‏های مختلف فارسیدر این مقاله نمود واژگانی تداومی در افعال مرکب متناظر دارای همکرد "کردن" و "داشتن" در گویش بیرجندی بررسی‏شده‏است. داده‏های پژوهش نشان می‏دهد این افعال متناظر دارای نمودهای واژگانی متفاوتند و همکرد "داشتن" مفاهیم "نهایت ناپذیری" و "تداوم عمل" را به معنی فعل می‏افزاید. همچنین به تردید استاجی در خصوص وجود نمود مستمر در افعال مرکب دارای همکرد "داشتن" در زبان فارسی پاسخ داده شده‏است.