ثبات نسبی ژنتیکی جدایههای ویروس برگ قاشقی باقلا بر اساس بخشی از ژن پروتئین پوششی از میزبانها و مناطق جغرافیایی مختلف ایران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی گروه آموزشی گیاهپزشکی دانشگاه شیراز.
2 دانشیار بیماری شناسی گیاهی گروه آموزشی گیاهپزشکی دانشگاه شیراز
3 استاد بیماری شناسی گیاهی گروه آموزشی گیاهپزشکی دانشگاه شیراز.
4 استاد بیماری شناسی گیاهی گروه آموزشی گیاهپزشکی دانشگاه شیراز.
doi
10.22034/ijpp.2018.32767چکیده
یکی از عوامل زردی، کوتولگی و پیچیدگی در حبوبات که باعث کاهش محصول میشود ویروس برگ قاشقی باقلا (Bean leaf roll virus, BLRV) میباشد. به منظور بررسی تنوع جدایههای ایرانی این ویروس از مزارع حبوبات در استان های مرکزی، فارس، خوزستان، کهگیلویهوبویر احمد، گلستان، زنجان و قزوین بازدید و از گیاهان یونجه، عدس، نخود، لوبیا، شبدر، باقلا، نخودفرنگی و شنبلیله نمونهبرداری انجام شد. درمورد نمونههای انتخابی مراحل استخراج آرانای ویروس، تکثیر بخشی از ژن کدکنندهی پروتئین پوششی (از نوکلئوتید 3250 تا نوکلئوتید 3638) با آغازگرهای اختصاصی، همسانهسازی و تعیین ترادف به عمل آمد. به این ترتیب، BLRV در گیاهان یونجه، عدس، نخود، لوبیا و شبدر عمدتاً با علائم زردی و در گیاه باقلا با علائم قاشقی شدن برگها و زرد شدن برگهای جوان تشخیص داده شد. همردیفسازی چندگانه ترادف بخشی از ژن پروتئین پوششی 15 جدایهی ایرانی با ترادف ناحیه مشابه سایر جدایههای BLRV موجود در بانک ژن نشان داد که میزان شباهت نوکلئوتیدی و ترجمه آمینواسیدی این ناحیه از ژن پروتئین پوششی به ترتیب 98–94% و 100–96% میباشد. مطالعات تبارزایی نشان داد که تمام جدایههای BLRV از ایران در یک گروه مجزا از جدایههای غیرایرانی قرار میگیرند. میزان شباهت ژن در این بخش از ژنوم میتواند نشان دهندهی پایستگی و ثبات نسبی ژنتیکی ژن پروتئین پوششی ویروس مورد بررسی باشد.