تحلیل ژانر شطح بر اساس نظریه کنش گفتار
نویسندگان
1 دانشگاه عالی دفاع ملی
2
doi
10.22051/jml.2013.86چکیده
استفاده از نظریههای زبانشناسی در تحلیل آثار ادبی، هم میتواند جنبههای تازهای از آثار ادبی را پیش روی ما آورد، هم میتواند افقهای تازهای را به روی چشم زبانشناسان بگشاید. این مقاله با چنین رویکردی به سراغ نظریه زبانی «کنش گفتار» رفته، آن را روی یکی از مشهورترین ژانرهای ادبی (شطحیات) پیاده میکند. در بخش نخست، سعی کردیم با اشاره به سیر تکوینی نظریه کنش گفتار، مبانی آن را توضیح دهیم؛ مبانیای که پشتوانه نظری مقاله را تشکیل میدهد. سپس پیشینه استفاده از این نظریه را در تحلیل نوشتارها ذکر کردهایم. آنگاه چهل مورد از شطحیات را براساسِ شرح شطحیات روزبهان بقلی شیرازی برگزیده، آنها را در قالب طبقهبندی پنجگانه سرل جای دادهایم. این مقاله نخستین نوشتاری است که از نظریه «کنش گفتار» برای تحلیل آثار ادبی فارسی استفاده میکند و نشان میدهد که این نظریه قابلیت آن را دارد که در طبقهبندی و تحلیل نوشتارهای ادبی بهکار گرفته شود