بررسی برهمکنش نماتد ریشهگرهی Meloidogyne javanica و قارچ Verticillium dahliae در گوجهفرنگی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد (zeinab_mahboubi@ymail.com
2 استاد بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان (sharifna@cc.iut.ac.ir).
3 دانشیار بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد (olia100@yahoo.com).
doi
چکیده
برهمکنش Meloidogyne javanicaو قارچ Verticillium dahliae روی گوجهفرنگیدر شرایط گلخانه بررسی شد. نماتد و قارچ در حالات مختلف زمانی به صورت نماتد دو هفته قبل از قارچ، نماتد همزمان با قارچ، قارچ دو هفته قبل از نماتد، نماتد تنها و قارچ تنها مایهزنی شدند و برهمکنش آنها ارزیابی شد. نتایج نشان داد که حضور توام این عوامل بیمارگر در خاک موجب بیشترین کاهش شاخصهای رشدی شده و این کاهش در تیمار نماتد دو هفته قبل از اضافه کردن قارچ و نماتد همزمان با قارچ مشهودتر بود. بالاترین شاخص شدت بیماری 90 روز پس از مایهزنی قارچ در تیمار نماتد دو هفته قبل از قارچ مشاهده گردید، که اختلاف معنیداری با تیمار قارچ به تنهایی داشت و در کلیه تیمارهایی که قارچ را دریافت کرده بودند شاخص شدت بیماری بیش از دو بود. حضور نماتد باعث افزایش شدت بیماری پژمردگی ورتیسلیومی گوجهفرنگی شد در حالی که حضور قارچ شاخصهای بیماریزایی و رشدی نماتد را کاهش داد. کمترین میزان شاخص قهوهای شدن بافت آوندی و درصد کلونیزاسیون ساقه در تیمار قارچ به تنهایی مشاهده شد. به عبارتی نماتد موجب افزایش این شاخص و درصد کلونیزاسیون ساقه شد. بالاترین درصد کاهش طول گیاه در تیمارهایی که هر دو عامل بیمارگر حضور داشتند، مشاهده گردید. برهمکنش عوامل مذکور با کاهش شاخصهای رشدی گیاه و افزایش بیماری پژمردگی گوجهفرنگی خسارت وارده به گیاه را افزایش داد.
