فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گفت‌وگو به معنای مکالمه و صحبت‌کردن با هم و مبادلۀ افکار و عقاید است. صحبتی را که میان دو شخص یا بیش‌تر رد و بدل می‌شود، یا آزادانه در ذهن شخصیت واحدی در اثر ادبی پیش می‌آید. گفت‌وگو در داستان یکی از عناصر مهم است، پیرنگ را گسترش می‌دهد، درون‌مایه را به نمایش می‌گذارد و شخصیت‌ها را معرفی می‌کند و عمل داستانی را به پیش می‌برد. از این نظر گفت‌وگو حالت ایستایی ندارد و پویایی آن به داستان طروات و تحرک می‌دهد. بزرگ علوی از ساز و کارهای گوناگونی برای گفت‌وگو در مجموعه داستان‌های کوتاه چمدان استفاده کرده است. مولفه هایی مانند گفت‌گو برای آماده‌سازی، درون‌کاوی سریع شخصیت با گفت‌وگو، اطلاعات‌دهی یا کسب اطلاعات، ترکیب گفت‌وگو و روایت، خلق شخصیت با گفت‌وگو، خلق گفت‌گوهای واقعی، اطلاعات ساکن و پرتحرک، گفت‌گو و تغییر زاویۀ دید شاخصه‌هایی است که در مجموعه داستان‌های بزرگ علوی در چمدان آورده شده است. یافته‌های این پژوهش که با کاربست نظریۀ لئونارد بیشاپ، عنصر مهم گفت‌وگو در مجموعه داستان‌های کوتاه چمدان را به روش توصیفی- تحلیلی واکاوی نموده، نشان می‌دهد شمار قابل توجهی از مولفه‌های این نظریه در این مجموعه حضور دارند که پربسامدترین آن خلق شخصیت با استفاده از گفت‌وگو و گفت‌وگوی واقعی و مکتوب است.