واکاوی شرایط آکوستیکی مساجد تاریخی تبریز از منظر گونه بندی حجمی و فرمی

نویسندگان

1 دانشگاه سمنان

2

3 دانشگاه آزاد اسلامی

doi
چکیده

صدا یکی از عوامل مهم در ایجاد حس مطلوب در یک مسجد است و می‌تواند به‌عنوان واسطه‌ای حسی برای برقراری ارتباط روحی با خدا باشد. از سویی دیگر فاکتورهای معمارانه متعددی بر کیفیت آکوستیک تأثیر می‌گذارند و لذا می‌توان صدا را عامل ارتباط‌دهنده معماری به عملکرد مسجد دانست. پژوهش حاضر به‌منظور ارزیابی شرایط آکوستیکی کاربری مسجد، دو حالت ایستاده و نشسته را به‌منظور شبیه‌سازی حالات نمازگذار اندازه‌گیری میدانی نموده است. فرم و حجم دو پارامتر معماری مدنظر و نوفه زمینه [i] ، زمان واخنش [ii] و تراز فشار صدا [iii] سه متغیر آکوستیکی مطالعه بوده و 15 مسجد تاریخی تبریز در 4 رده حجمی و 5 دسته فرمی مورد آزمون قرار گرفته‌اند. استناد مطالعه استاندارد [iv] 3382 بوده و سنجش‌ها با تجهیزات شرکت B&K و دوربین صوتی انجام یافته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد دسته‌بندی فرمی مورد نظر مطالعه تأثیر چندانی در وضعیت آکوستیکی ایجاد نمی‌کند و عمده تفاوت‌ها ناشی از تغییرات حجمی است. همین امر وجود شناسه صوتی مشخصی را برای مساجد تاریخی در تبریز به اثبات می‌ر‌‌ساند که منبعث از ساختار اجرایی مصالح است. نمونه‌ها عناصر ساختاری مشترکی همچون قوس‌ها، جداره‌های برآمده، گوشه‌سازی‌ها، تزییناتی چون کاربندی، سطح ستون‌ها و ... با مصالح یکسان دارا هستند که با پخش و پراکنش صدا سبب ایجاد بازخوردهای آکوستیکی مشابه می‌شوند. [i]. Background Noise: BN [ii]. Reverberation Time: RT [iii]. Sound Pressure Level: SPL [iv]. ISO 3382

کلیدواژه‌ها