استفاده از ژن پرآزاری سیرینگومایسین در گروهبندی جدایههایPseudomonas syringae pv. syringae عامل شانکر درختان زردآلو و بادام
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری پروکاریوتهای بیماریزای گیاهی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، ایران
2 پروفسور گروه علوم بیماریشناسی گیاهی، فیزیولوژی و علفهای هرز دانشکده کشاورزی و علوم زیستی، دانشگاه ویرجینیاتک، آمریکا.
3 دانشیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، ایران.
4 استادیار مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی هرمزگان، ایران
doi
چکیده
در سالهای اخیر با توجه به گسترش بیماری شانکر درختان زردآلو و بادام مشکوک به آلودگی با عامل Pseudomonas syringae pv. syringae (Pss) در استان آذربایجانشرقی، جهت ردیابی و شناسایی برخی از خصوصیات فنوتیپی و ژنوتیپی جدایههای بیمارگر Pss، نمونهبرداری از 13 منطقه مختلف جغرافیایی استان انجام شد. از نمونههای مشکوک با علایم ظاهری شانکر، تعداد 14 جدایه باکتری گرم منفی و تولیدکننده رنگدانه فلورسنت، بر اساس آزمونهای بیوشیمیایی و افتراقی LOPAT و GATTa به عنوان Pss شناسایی شدند. جدایهها اختلاف بسیار جزیی در آزمونهای مورفولوژیکی، بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی نشان دادند. تعیین ترادف بخشی از ناحیه ژنی rpoD، نتایج آزمونهای مورفولوژیکی و فنوتیپی را تایید نمود. جدایهها تفاوت معنیداری در مهار رشد رویشی پرگنه قارچ Geotrichum candidum با تولید زهرابه داشتند. در تمامی جدایههای Pss قطعه 725 جفتبازی ژن syrB دخیل در سنتز زهرابه سیرینگومایسین ردیابی گردید. جدایهها بر اساس آزمون بیماریزایی روی سرشاخههای بریده زردآلو به دو گروه پرآزار و کمآزار تقسیم شدند. تعیین ترادف بخشی از ژن syrB و رسم تبارنما با روش بایزین نشان داد که در میان ده جدایه مورد بررسی تنوع ژنتیکی وجود داشته و جدایهها به دو گروه کاملا متمایز تقسیم شدند. گروهبندی حاصله با گروهبندی بهدست آمده بر اساس تعیین ترادف بخشی از ژن خانهدار rpoD مشابهت داشت.