روشهای غیردارویی کنترل تهوع و استفراغ دوران بارداری در ایران: یک مطالعه مروری روایتی
نویسندگان
1 دانشیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
2 استادیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران.
3 استادیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
4 دانشیار گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات بیهوشی و کنترل درد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
5 متخصص طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
6 دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
7 مربی گروه بیهوشی، مرکز تحقیقات مؤلفههای اجتماعی نظام سلامت، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2022.19765چکیده
مقدمه: تهوع و استفراغ، از شکایتهای شایع زنان در نیمۀ اول بارداری است. برای پیشگیری از تهوع و استفراغ، روشهای دارویی و غیردارویی متعددی پیشنهاد شده است. از آنجایی که درمانهای دارویی با عوارض جانبی همراه هستند، مطالعه حاضر با هدف بررسی روشهای غیردارویی کنترل تهوع و استفراغ دوران بارداری در ایران انجام شد.روشکار: در این مطالعه مرور روایتی یا نقلی، تمام مقالات چاپ شده در مجلات فارسی زبان داخلی با استفاده از بانکهای اطلاعاتی SID، Magiran و موتور جستجوگر گوگل اسکالر و استفاده از کلیدواژههای فارسی: روشهای غیردارویی، تهوع، استفراغ و بارداری و ترکیبی از این کلیدواژهها در بازه زمانی 1380 تا سال 1400 مورد جستجو قرار گرفتند. در این مطالعه فقط مطالعات کارآزمایی بالینی و اصیل مورد بررسی قرار گرفتند.یافتهها: در این مطالعه از بین 679 مقالات جستجو شده، 28 مقاله مرتبط که تمامی اطلاعات مورد بررسی در چکلیست طراحی شده را داشتند، وارد مطالعه شدند. بر اساس نتایج مورد بررسی، روشهای غیردارویی متعددی از جمله استفاده از طب فشاری، آموزش تنآرامی بنسون، آرامسازی پیشرونده عضلانی، راهنمای تغذیهای اوتاوا، رفلکسولوژی شبکه خورشیدی کف پا، آروماتراپی با لیمو، مشاوره روانی با رویکرد زوج درمانی، مشاورۀ خانواده محور، حمایت تلفنی و استفاده از داروهای گیاهی نظیر زنجبیل، بابونه و هل، بر درمان تهوع و استفراغ بارداری مؤثر بودند. نتیجهگیری: مطالعه حاضر شواهد مناسبی در زمینه مؤثر بودن و بیضرر بودن تمامی روشهای مورد استفاده در مطالعات را نشان داد. بهنظر میرسد تمامی روشهای غیردارویی تهوع و استفراغ مانند استفاده از طب فشاری را بتوان بهعنوان روشهایی بسیار آسان در درمان زنان باردار استفاده کرد؛ با این حال مطالعه حاضر قادر نبود ارجحیت روشهای پیشنهاد شده را بررسی کند که مراقبان سلامت میتوانند با توجه به امکانات موجود و تمایلات بیمار از بین روشهایی که توسط شواهد قبلی از مطالعات کارآزمایی بالینی پشتیبانی میشوند، انتخاب کنند.