بازخوانی شخصیت توس از منظر فروید ( خوانشِ فرویدیِ شخصیت توس در شاهنامه )
نویسندگان
1 پژوهشگر بنیاد سعدی
doi
10.30473/pl.2022.62301.1600چکیده
یکی از حوزههای بنیادی مطالعات ادبی معاصر، خوانش متون ادبی کهن، از دیدگاه نظریه پردازان معاصر است که مایه پویایی این متون و بینش نوینِ خواننده میگردد. از مهمترین این نظریهپردازان زیگموند فروید( 1939 - 1865 ) است. فروید مهمترین دستاورد خود درباره ذهن و نحوۀ کارکرد آن را که در برگیرنده لایههای مختلف روان است، ارائه میدهد. شاهنامه ابوالقاسم فردوسی ( 411- 329) از جمله آثار گرانسنگی است که شخصیتهای برجسته و گونهگون در بخشهای مختلف آن حضور دارند به گونهای که میتوان با تکیه بر نظریه فروید به تحلیل و بررسی شخصیتها پرداخت. توس شاهزاده – پهلوانی است که فردوسی به چندگانگی شخصیت وی اشاره نموده و جدال درونی و بیرونی وی را به خوبی به تصویر میکشد. در این مقاله به نقد و تحلیل شخصیت این شاهزاده ایرانی بر اساس نظریه ساختاری فروید و مکانیسمهای دفاعی پرداختهایم.کلیدواژه : شاهنامه، فروید، توس، کارکرد روان، مکانیسم دفاعی، شخصیت