پایش و پهنه بندی خصوصیات خشکسالی هواشناسی با استفاده از مدل زنجیرۀ مارکوف و روش های زمین آمار (مطالعۀ موردی: استان قزوین)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده منابعطبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران.
2 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
3 استاد، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
4 استادیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، ایران.
doi
10.22059/jrwm.2017.61094چکیده
خشکسالی هواشناسی هنگامی روی میدهد که بارندگی در هر بازه زمانی کمتر از بازه بلند مدت آن رخ دهد. اغلب شاخصهای بررسی خشکسالی زمانی که خشکسالی به وقوع میپیوندد، مورد استفاده قرار میگیرند. این در حالیست که برای مدیریت خشکسالی در ابتدا نیاز به شناخت و تعیین ویژگیهای خشکسالی از نظر احتمال وقوع، شدت و گسترش آن میباشد. در این تحقیق از شاخص بارش استاندارد (SPI) به عنوان شاخص منتخب جهت پایش خشکسالی در ایستگاههای بارانسنجی واقع در داخل استان قزوین با طول دوره آماری مشترک 37 ساله (1971-2008) در مقیاسهای زمانی 1، 3، 6، 9، 12، 24 و 48 ماهه استفاده گردید. سپس با استفاده از مدل زنجیره مارکوف و چهار روش میانیابی، اقدام به بررسی و پایش ویژگیهای مختلف خشکسالی گردید. نتایج نشان داد با افزایش مقیاس زمانی، مقادیر مثبت و منفی از نظر فراوانی کاهش و از نظر تداوم افزایش یافته است. با توجه به نتایج ماتریس احتمال انتقال، حالت تقریباً نرمال غالب بوده و کمترین دوره بازگشت مربوط به حالت تقریباً نرمال و پس از آن، حالات مرطوب ملایم و خشک ملایم می باشد. همچنین مدل گوسی در مقیاسهای زمانی 1، 6، 9، 12و 24 ماهه و مدل نمایی در مقیاسهای زمانی 3 و 48 ماهه، مناسبترین مدلها جهت برازش واریوگرام انتخاب گردید. در نهایت، بهترین روش میانیابی در هر مقیاس جهت تهیه نقشههای وسعت خشکسالی در سال آبی 1386-1387بدست آمد که نتایج نشان داد با افزایش مقیاس زمانی ، وسعت خشکسالی و همچنین وضعیت خشکسالیها از شرق به غرب استان کاهش یافته است.