استعاره های مفهومی شادی در زبان فارسی: یک تحلیل پیکره مدار
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
2 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
3 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.22067/lj.v5i9.37337چکیده
پژوهش حاضر به بررسی استعارههای مفهومی حوزه شادی در پیکرهای نمونه از زبان فارسی میپردازد. در این پژوهش، تلاش شده با بهرهگیری از پایگاه دادگان زبان فارسی، پیکرهای از متون نوشتاری زبان فارسی معاصر که شباهت بیشتری به زبان روزمره سخنوران دارد، نمونهگیری و سپس استعارههای مفهومی از آن استخراج گردد. این پیکره نمونه شامل 14 متن از نویسندگان معاصر نظیر «هدایت»، «نفیسی»، «دانشور»، «آلاحمد»، «اسلامی ندوشن»، «ابراهیمی»، «دهخدا»، «پزشک زاد»، «چوبک»، «کسروی»، «افغانی»، «محمود»، «حجازی» و «گلستان» می باشد. پس ازمطالعه پیکره، موفق به استخراج 297 مورد عبارت استعاری در 33 نگاشتنام شدیم. سپس تلاش شد تا پربسامدترین نگاشتهای استعاری و پربسامدترین حوزه های مبدأ که در ساخت استعاره های شادی به کار می روند، تعیین گردد و در مجموع با توجه به یافتههای پیکرهای مشخص گردد که فارسی زبانان بیشتر از چه حوزههای مبدأ و نگاشت نام هایی برای بیان مفهوم شادی بهره میبرند. برای مثال مشخص گردید که حوزه های مبدأ «شیء»، «ماده» و «عمل» پرکاربردترین حوزه های مبدأ پیکره هستند که برای بیان حوزه شادی به کار می روند. در نهایت نیز مقایسه ای میان استعاره های مفهومی حوزۀ شادی در دو زبان فارسی و انگلیسی انجام گرفت.