فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: با توجه به اینکه روش بیهوشی در بروز علائم بالینی ترومبوز ورید عمقی (DVT) پس از هیسترکتومی شکمی دخیل است و این موضوع می­تواند در ابتلاء به ترمبوز ورید عمقی مؤثر باشد و عدم اطلاع دقیق از بروز و یا عدم بروز آن منجر به شروع درمان می­شود، مطالعه حاضر با هدف مقایسه بروز علائم بالینی DVT در بیهوشی عمومی و بی­حسی نخاعی بعد از عمل جراحی هیسترکتومی شکمی انجام شد. روش‌کار: این مطالعه توصیفی- تحلیلی طی سال‌های 99-1398 با مشارکت 70 زن بعد از عمل هیسترکتومی شکمی که به یکی از دو روش بیهوشی عمومی و بی‌حسی نخاعی تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، در بیمارستان الزهراء تبریز انجام شد. تشخیص DVT به‌وسیله چک‌لیست علائم بالینی و سونوگرافی داپلر انجام شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون­های آماری تی تست و کای اسکوئر انجام شد. میزانp  کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: بروز علائم بالینی DVT در بیماران دریافت کننده بیهوشی عمومی 14/17% و در بیماران دریافت‌کننده بی­حسی نخاعی 85/22% بود که بروز این علائم در گروه بیماران دریافت‌کننده بی­حسی نخاعی به‌طور غیرمعناداری بالاتر از گروه دریافت‌کنندگان بیهوشی عمومی بود (103/0=p)؛ با این حال بروز این عارضه پس از انجام سونوگرافی داپلر در هر دو گروه برابر صفر بود. نتیجه‌گیری: بروز علائم بالینی DVT در زنان کاندید هیسترکتومی شکمی که به یکی از دو روش بیهوشی عمومی و بی­حسی نخاعی تحت جراحی قرار گرفته بودند، تفاوت معنادار نداشت؛ به این معنا که نوع روش بیهوشی در بروز ترومبوز ورید عمقی سهمی ندارد.