گذر از یأس به امید در داستانهای کوتاه غسان کنفانی (با تکیه بر گزینشهای هدفمند در ارئۀ دو تصویر از اردوگاه)
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2 دانشگاه رازی
doi
10.30473/pl.2021.31916.1463چکیده
نشانه شناسی اجتماعی به عنوان رویکردی نوین در بررسی متون مختلف نوشتاری و دیداری، زبان را جامع رمزگان و حاصل تعامل کارگزاران اجتماعی در کُنش متقابل محسوب میکند که با گزینشهایی هدفمند، معنا را به مخاطب القا میکند در این مجال سعی شده است، با خوانش دو تصویر متفاوت از اردوگاه در دو داستان «الصغیر یذهب الی المخیم» و «البنادق فی المخیم»، به روش توصیفی- تحلیلی و تکیه بر مطالعات نشانهشناختی اجتماعی هلیدی، به این سوال پاسخ داده شود که گزینشهای زبانی در داستانهای مذکور، چگونه در کشف لایههای زیرین معنا و گفتمانشناسی تصاویر ارائه شده از اردوگاه عمل میکند؟ بر این اساس، جملهوارههای این دو داستان در حوزۀ اندیشگانی، بینافردی و موقعیتی واکاوی شد. مهمترین نتیجۀ حاصل از کاربست این رویکرد در بررسی داستانهای مذکور، تلاش کنفانی برای بازنمود روند عبور از تیرگی یأس به روشنای امید است که واقعیت تاریخی زندگی در اردوگاههای فلسطینینشین را با گزینشهای زبانی جهتدار، رمزگزاری و به نمایش میگذارد.