فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیدهنگارش داستان به شیوۀ رئالیسم جادویی هیچ‌گاه سبک غالب داستان‌نویسان ایرانی نبوده است. با این حال تعداد نویسندگانی که این شیوه را آزموده‌اند کم نیست. یکی از آنها نویسندۀ نام آشنا منیرو روانی‌پور است. رمان «اهل غرق» منیرو روانی‌پور را بیشتر به عنوان یک داستان به شیوۀ رئالیسم جادویی می‌شناسند. اما این داستان چه اندازه به مولفه‌های رئالیسم جادویی وفادار است؟ این پرسشی است که مقاله حاضر بر اساس آن نوشته شده است. بعد از برشمردن ویژگی‌های این شیوه و بررسی دوباره رمان اهل غرق در خوانشی تازه به این نتیجه رسیده است که نویسنده درنگارش به این شیوه در بخش جادویی داستان موفق است اما در بخش دوم از مولفه های رئالیسم جادویی فاصله می‌گیرد. در مواردی همچون شکستن سکوت اختیاری نویسنده (راوی)، آوردن گزاره‌های قالبی برای باور ‌پذیر کردن داستان، دخالت آگاهانه در ساخت شخصیت‌های نمادین، ایجاد تعلیق‌های چندگانه، تغییر هویت گمشده و گزارشی شدن لحن نویسنده، داستان مخدوش می‌شود و از نگارش رمان‌های سبک رئالیسم جادویی دور می‌شود.