تعیین برخی ویژگیهای زیستی و رفتاری زنجرک Hishimonus phycitis، ناقل بیماری جاروک لیموترش با هدف مدیریت بیماری
نویسندگان
1 استادیار پژوهش بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی هرمزگان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
2 استادیار پژوهش بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی هرمزگان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
3 استاد بیماری شناسی بخش گیاهپزشکی دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
4 دانشیار پژوهش بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
doi
چکیده
تعیین ناقل و ویژگیهای انتقال یکی از فاکتورهای کلیدی در مطالعه اپیدمیولوژی و کنترل بیماریهای فیتوپلاسمایی از جمله بیماری فیتوپلاسمایی جاروک لیموترش میباشد. تحقیق حاضر با هدف شناسایی ناقل/ناقلین بیماری جاروک لیموترش و بررسی برخی ویژگیهای ناقل این بیماری طی سالهای 90-1385 در استانهای هرمزگان و فارس انجام شد. بررسیهای به عمل آمده در مورد حشرات مکنده جمع آوری شده در باغهای آلوده هشتبندی، میناب و رودان (استان هرمزگان) با استفاده از آزمون پیسیآر و RFLP نشان داد که فیتوپلاسمای مزبور تنها در بدن زنجرک Hishimonus phycitis و پسیل آسیایی مرکبات (Diaphorina citri) وجود دارد ولی تنها زنجرکH. Phycitis که پیشتر به عنوان ناقل معرفی شده قادر به انتقال فیتوپلاسما میباشد. زنجرک H. Phycitis در شرایط طبیعی فقط از روی لیموترش و بکرایی جمع آوری شد در صورتیکه در شرایط گلخانه، این زنجرک زیر سرپوش پلاستیکی روی کنار و گونههای مختلف مرکبات تکثیرشد. زنجرک ناقل روی گیاهان علفی شامل بادنجان، هندوانه، هویج ویونجه که در هند به عنوان میزبان این زنجرک گزارش شدهاند، تکثیر نشد. جمعیت زنجرک ناقل در ماههای بسیار گرم (خرداد تا آبان) روی درختان لیموترش بسیار پایین بود ولی با خنک شدن هوا، جمعیت آن به تدریج افزایش یافت به طوریکه در اواخر زمستان و بهار به بیشترین تعداد رسید. جمعیت حشره ناقل روی درختان آلوده لیموترش با اختلاف بسیار معنیداری بیشتر از جمعیت آن روی درختان سالم بود که میتواند نشان دهنده اثرگذاری جاروکها در جلب و تکثیر حشره ناقل و امکان کنترل حشره ناقل و متعاقب آن بیماری جاروک از طریق حذف جاروکها باشد.