مقایسه اثر سرم رینگر لاکتات با کلرید سدیم 9/0% بر وضعیت اسید- باز مادر و نوزاد در سزارین الکتیو: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده سه‌سوکور

نویسندگان

1 استادیار گروه هوشبری و اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.

2 استاد گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2021.19385
چکیده

مقدمه: تغییرات واضح اسید- باز نوزاد در دقایق اولیه می‌تواند بر وضعیت همودینامیک نوزاد اثرات نامطلوبی بر جای بگذارد و سرم‌های مختلف تأثیرات متفاوتی بر وضعیت اسید- باز می‌گذارند، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه اثرات سرم کلرید سدیم 9/0% با سرم رینگر لاکتات بر وضعیت اسید- باز مادر و نوزاد در سزارین الکتیو انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده و سه‌سوکور در سال 98-1397 با مشارکت 48 زن باردار انجام شد. گروه اول سرم سدیم کلراید 9/0% و گروه دوم سرم رینگر لاکتات را دریافت نمودند. نمونه خون شریانی قبل از سزارین (مادر) و پس از سزارین (مادر و نوزاد) و نمره آپگار نوزاد در دقایق اول و پنجم ثبت و بین دو گروه مقایسه شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون‌های تی مستقل، تی زوجی، آزمون کای دو، من‌ویتنی، آنالیز واریانس و اندازه‌های تکراری انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: تمامی فاکتورهای مورد بررسی در ABG بین دو گروه مادران معنی‌دار بود که نشان از بروز اسیدیته بالاتر در گروه کلرید سدیم 9/0% نسبت به گروه رینگر لاکتات داشت (05/0>p)؛ از طرفی بین فاکتورهای بررسی شده در نوزادان (ABG و نمرات آپگار) دو گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (05/0<p). نتیجه‌گیری: کلرید سدیم 9/0% در مقایسه با رینگر لاکتات باعث اسیدوز در مادران تحت سزارین الکتیو با بی‌حسی نخاعی می‌گردد، ولی هیچ‌کدام تأثیر معنی‌داری بر وضعیت اسید- باز نوزاد ندارند. به‌نظر می‌رسد سرم رینگر لاکتات جایگزین مناسبی برای سرم کلرید سدیم 9/0% به‌ویژه در مادرانی که در خطر بیشتر اسیدوز هستند، باشد.