بررسی نقش روابط سببی با تکیه بر روایتپردازی بوستان سعدی
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهرکرد. ایران
2 استادیار دانشگاه شهرکرد
doi
10.30473/pl.2021.7898چکیده
یکی از مسائل مهم در مورد روایت، توالی روایی و نقش عوامل سببی در طرحریزیهای داستانی است. روابط سببی آفریننده روایت به خصوص در ادبیات تعلیمی ما در ارتباط با مضامین مختلف جامعه شکل میگیرند. در این مقاله کوشیده شده تا با بررسی روایی حکایات بوستان، روابط سببی و مضامین غالب در روایتپردازی سعدی و نیز شیوۀ وی در حل معمای حکایات این اثر بررسی شود. روابط سببی غالب در حکایات بوستان به عنوان یک متن تعلیمی- اخلاقی عواملی همچون فرهنگ و ایدئولوژیهای جامعه، خصلتهای اخلاقی، گفتمان عرفانی شناخته شد. همچنین حضور شخصیتهای تایپیک در طرحآفرینی روایت بررسی شد. شگرد سعدی در شرح و توضیح روابط سببی حکایتش در اغلب موارد، شکل دادن یک گفتوگو است که معمای طرحشدۀ روایت را حل میکند. بنیان گذاشتن حکایت براساس این مضامین نشان از توجه سعدی بهعنوان یک معلم اخلاق به مسائل مختلف جامعه دارد که ارتباط ساختار و محتوا را برای بوستان رقم زده است.