مقایسه پیامد زایمان طبیعی با و بدون اپی‌زیاتومی در مادران نخست‌زا در بیمارستان مبینی شهرستان سبزوار

نویسندگان

1 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.

2 کارشناس مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.

3 مربی گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات بیماری‌های غیرواگیر، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.

4 استادیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.

5 دانشیار گروه پرستاری، مرکز تحقیقات سالمندی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.

6 کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2021.19387
چکیده

مقدمه: کاربرد محدود اپی­زیاتومی و انجام اپی‌زیاتومی انتخابی در برابر اپی­زیاتومی رایج در مطالعات مختلف توصیه شده است، اما طبق آمار کشورهای در حال توسعه، اپی­زیاتومی همچنان به‌عنوان رایج­ترین برش جراحی مامایی مرسوم است. بیشترین عامل کاربرد اپی­زیاتومی در مادران کم‌خطر، نگرانی عامل زایمان از صدمات شدید پرینه می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه­ صدمات پرینه در زایمان مادران نخست­زا با و بدون اپی­‌زیاتومی انجام شد. روش‌کار: این مطالعه توصیفی تحلیلی با بررسی 3602 پرونده مادر باردار نخست‌زا که طی سال‌های 98-1396 در بیمارستان تک تخصصی زنان و زایمان شهرستان سبزوار زایمان طبیعی داشتند، انجام شد. ابزار گردآوری داده‌ها چک لیست محقق ساخته بود که داده‌های متغیرهای دموگرافیک مادر، طول فاز فعال، وزن نوزاد، دور سر نوزاد، تحرک در لیبر، القاء یا عدم القاء با اکسی­توسین و مواجهه با بی‌دردی، بستری شدن نوزاد در بخش مراقبت ویژه نوزادان، مرگ نوزاد و میزان آسیب وارده به پرینه شامل پارگی درجه 1، 2، 3 و 4  گردآوری شد. تجزیه و  تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 21) و آزمون‌های کای اسکوئر و رگرسیون انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنادار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در گروه زایمان بدون اپی­زیاتومی 317 نفر (8/37%) پرینه سالم، 324 نفر (5/38%) پارگی درجه 1 و 56 نفر (6/6%) پارگی درجه 2 بود، ولی در گروه زایمان با اپی‌زیاتومی، 1302 نفر (3/99%) پارگی درجه 2 بود که بر اساس نتایج آزمون کای دو، تفاوت معنی‌داری بین صدمات پرینه در دو گروه وجود داشت (0001/0=p). میزان صدمات شدید پرینه در گروه زایمان با اپی‌­زیاتومی و بدون اپی‌­زیاتومی تفاوت معنی­داری نداشت (05/0p>). میزان بستری نوزاد در بخش مراقبت ویژه نوزادان در دو گروه تفاوت معنی­داری نداشت (05/0p>). نتیجه‌گیری: زایمان بدون اپی­زیاتومی در مادران نخست­زایی که ریسک فاکتورهای دیابت مادری، زایمان ابزاری و وزن نوزاد بالای 4000 گرم ندارند، سبب افزایش صدمات شدید پرینه نمی­شود.