اثر بازدارندگی عصاره جاشیر (Prangos ferulacea) و مرزه (Satureja hortensis) بر نماتود ریشهگرهی (Meloidogyne javanica)
نویسندگان
1 نویسنده
2 نویسنده
3 مسئول مکاتبه
doi
چکیده
نماتودهای ریشهگرهی Meloidogyne spp. از جمله مهمترین نماتودهای انگل گیاهی بوده که باعث کاهش عملکرد محصولات کشاورزی میگردند. آلودگی گیاه به این نماتود موجب ایجاد گال در ریشه و کاهش رشد و در نتیجه کم شدن عملکرد میشود. در تحقیق حاضر، تاثیر دو گونه گیاهی شامل گیاه جاشیر Prangos ferulacea و گیاه مرزه Satureja hortensis علیه نماتود ریشهگرهی M. javanica در شرایط آزمایشگاهی و گلخانهای مورد بررسی قرار گرفتند. برای شرایط آزمایشگاهی، مطالعه به صورت ترکیب تیماری با دو جزء، 1- برگ گیاهان جاشیر و مرزه 2- هفت غلظت عصاره آبی شامل: 5/0، 1، 2، 3، 5، 7 و 9 درصد (وزن به حجم) انجام گرفت که هر دو گیاه مورد بررسی در غلظت 1% موجب مرگ و میر 50 درصدی و در غلظت 9% موجب مرگ و میر 100 درصدی لارو سن دوم نماتود شدند. در بررسیهای گلخانهای، پنج اختلاط پودر برگ در خاک گلدان شامل: 1/0%، 15/0%، 25/0%، 35/0% و 45/0% وزنی، در قالب طرح کاملاً تصادفی و در چهار تکرار به کار رفت که شاخصهای رشدی گوجهفرنگی در تیمارهای بیش از 15/0% پودر برگ نسبت به تیمارهای شاهد افزایش معنیدار آماری داشتند. شاخصهای نماتودی در تیمارهای بیش از 1/0% پودر برگ به طور معنیداری نسبت به شاهد کاهش یافت که در تیمارهای مایهزنی شده با 45/0% پودر برگ بیشترین میزان کاهش مشاهده گردید.