بررسی مؤلفه‌های پست‌مدرنیسم در مجموعه داستان‌های «دوباره از همان خیابان‌ها»

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه آزاداسلامی، آزادشهر، ایران

2 مربی گروه دروس عمومی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، ایران.

doi
10.30473/pl.2021.7904
چکیده

پست مدرنیسم جریانی با حوزه معنایی گسترده است که در ابتدا بیشتر برای توصیف داستان­ها و رمان­هایی استفاده می­شد که در آن، سبک­های مختلف نگارش تلفیق می­گشت. در این جستار، نگارندگان برآن هستند تا با بهره­گیری از شگردهای پُست مدرنیستی، مانند تغییر زاویه دید، به­هم­ریختگی زمان و مکان، ابهام، پارودی، بینامتنیت و ارتباط فرامتنی، تناقض، صنعت­های ادبی و زبان شاعرانه، سلب اقتدار، سیلان روایت، کولاژ، تغییر کانون روایت و اسطوره­زایی و...  این رمان را بررسی و تحلیل کنند. در بحث زبان شاعرانه باید گفت که نجدی به سبک ویژۀ خود دست یافته است که این امر در نویسندگان دیگر این سبک در ایران کمتر دیده می­شود. هنجارگریزی­های زبانی، واژگانی، معنایی و آشنایی­زدایی­های او، نشان از جهان­بینی خاص نویسنده دارد و تلاش و تقلای او را برای ایجاد تغییرات هم در فرم و هم در محتوا، آشکار می­کند. همچنین هدف این مقاله پاسخ به این سؤال است که «مهم­ترین مؤلفه­های پسامدرن آثار بیژن نجدی کدام­اند؟» روش پژوهش در این مقاله نیز از نظر هدف با توجه به ماهیت آن، از نوع تحقیق نظری است که بر پایۀ مطالعۀ کتابخانه­ای انجام شده و از دیدگاه روش تحقیق، پژوهشی- توصیفی- تحلیلی است.