بررسی مؤلفههای پستمدرنیسم در مجموعه داستانهای «دوباره از همان خیابانها»
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه آزاداسلامی، آزادشهر، ایران
2 مربی گروه دروس عمومی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، ایران.
doi
10.30473/pl.2021.7904چکیده
پست مدرنیسم جریانی با حوزه معنایی گسترده است که در ابتدا بیشتر برای توصیف داستانها و رمانهایی استفاده میشد که در آن، سبکهای مختلف نگارش تلفیق میگشت. در این جستار، نگارندگان برآن هستند تا با بهرهگیری از شگردهای پُست مدرنیستی، مانند تغییر زاویه دید، بههمریختگی زمان و مکان، ابهام، پارودی، بینامتنیت و ارتباط فرامتنی، تناقض، صنعتهای ادبی و زبان شاعرانه، سلب اقتدار، سیلان روایت، کولاژ، تغییر کانون روایت و اسطورهزایی و... این رمان را بررسی و تحلیل کنند. در بحث زبان شاعرانه باید گفت که نجدی به سبک ویژۀ خود دست یافته است که این امر در نویسندگان دیگر این سبک در ایران کمتر دیده میشود. هنجارگریزیهای زبانی، واژگانی، معنایی و آشناییزداییهای او، نشان از جهانبینی خاص نویسنده دارد و تلاش و تقلای او را برای ایجاد تغییرات هم در فرم و هم در محتوا، آشکار میکند. همچنین هدف این مقاله پاسخ به این سؤال است که «مهمترین مؤلفههای پسامدرن آثار بیژن نجدی کداماند؟» روش پژوهش در این مقاله نیز از نظر هدف با توجه به ماهیت آن، از نوع تحقیق نظری است که بر پایۀ مطالعۀ کتابخانهای انجام شده و از دیدگاه روش تحقیق، پژوهشی- توصیفی- تحلیلی است.