تحلیل انتقادی گفتمان مرزباننامه براساس نظریۀ نورمن فرکلاف (مطالعۀ موردی: داستان زیرک و زروی)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی ادبیات فارسی دانشگاه رازی
2 دبیر آموزش و پرورش
doi
10.30473/pl.2021.7907چکیده
تحلیل انتقادی گفتمان یکی از مباحث مهم در گفتمان سیاسی و اجتماعی است که چگونگی تبلور و شکلگیری معنا و پیام واحدهای زبانی در ارتباط با عوامل درونمتنی بررسی میکند. مرزبان نامه، به عنوان یک متن کهن، یکی از متون تمثیلی ایران قبل از اسلام است که نویسنده در آن، به آسیبشناسی موضوعات اجتماعی - سیاسی روزگار خود یا دورههای قبل پرداخته و از این رهگذر ضمن اینکه به گونهای فرهنگ را منتقل کرده، به کمک زبان و قدرت آن، به تولید اندیشههای سیاسی روزگار کمک شایانی کردهاست. این نگارش بر آن است که با تکیه بر آرای فرکلاف، به چگونگی بازنمایی گفتمان انتقادی متن داستان «زیرک و زروی» بپردازد. مقاله به شیوۀ توصیفی- تحلیلی و بر اساس چارچوب نظری فرکلاف، در سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین به ارتباط لایههای گفتمان و پیوند زبان و جامعهپذیری جامعه از رهگذر حکایات میپردازد. حاصل سخن این است که این متن، ضمن اینکه نقش مهمی در انتقال عقاید و ارزشهای حاکم بر جامعه دارد، گفتمان گفتاری و کرداری شخصیتهای داستان، در خدمت تثبیت اندیشۀ سیاسی نویسنده است و فضای فکری و قدرت امکانات موجود در گفتار، توضیح چرایی تولید این متن با توجه به سیاست حاکم است.