بررسی علائم بالینی، فاکتورهای خطر مادری و نوزادی در 285 نوزاد با سپسیس قطعی

نویسندگان

1 مربی گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، مشهد، ایران.

2 استاد گروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، مشهد، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2021.19209
چکیده

مقدمه: سپسیس نوزادی یکی از رایج‌ترین علت مرگ‌و‌میر نوزادان به‌شمار می‌آید. مطالعه حاضر با هدف بررسی جامع شیوع علائم بالینی، فاکتورهای خطر مادری و نوزادی سپسیس در ﻧﻮزادان مبتلا به سپسیس قطعی ﺑﺴﺘﺮی شده در ﺑﺨﺶ ﻣﺮاﻗﺒﺖﻫﺎی وﯾﮋه انجام شد.روش‌کار: این مطالعه کوهورت گذشته‌نگر در سال 90-1398 بر روی 285 نوزاد بستری شده در بخش نوزادان بیمارستان قائم (عج) انجام شد. نوزادانی که کشت خون مثبت به‌علاوه حداقل یک علامت بالینی عفونت و یک علامت آزمایشگاهی داشتند، به‌عنوان سپسیس قطعی وارد مطالعه شدند. پس از تأیید سپسیس در نوزادان بر اساس نتیجه کشت خون و نتایج آزمایشگاهی، چک‌لیست پژوهشگر ساخته حاوی مشخصات مادری، نوزادی و آزمایشگاهی نوزادان تکمیل شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 23) و آزمون‌های تی مسقل و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته‌ها: در این مطالعه 44/35% از موارد به سپسیس زودرس و 64/66% به سپسیس دیررس مبتلا بودند. شایع‌ترین علت خطر جنینی سپسیس زودرس نوزادی، پره‌ترم (86%) و شایع‌ترین عوامل خطر مادری سپسیس زودرس نوزادی، پارگی زودرس کیسه آب (6/19%)، پره‌اکلامپسی (08/15%)، هایپرتانسیون (36/7%)، کوریوآمنیوتیت (6/6%) و دیابت (56/4%) بود. طول مدت بستری در بیمارستان، مدت تهویه مکانیکی و طول مدت اکسیژن‌تراپی از عوامل خطر سپسیس دیررس بودند. شایع‌ترین علائم بالینی و آزمایشگاهی سپسیس شامل دیسترس تنفسی، کاهش فشارخون، افت SPO2، آپنه، زردی، دیستاسیون شکمی، تاکی‌کاردی، تشنج، CRP بالا (77%)، ترمبوسیتوپنی (53%)، لوکوسیتوز (38%)، اختلال انعقادی (36%) و ESR بالا (3/22%) بودند.نتیجه‌گیری: شایع‌ترین ریسک فاکتور سپسیس زودرس نوزادی، تولد قبل از موعد و پارگی زودرس کیسه آب بود، لذا کنترل و حذف عوامل مستعد کننده نارسی و PROM ممکن است از بروز سپسیس نوزادی بکاهد. شایع‌ترین علامت بالینی، دیسترس تنفسی و شایع‌ترین علامت آزمایشگاهی، CRP مثبت بود.