ریختشناسی رمان «الحرب فی برّ مصر» یوسف القعید بر اساس نظریهی روایتشناسی کلود برمون
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.30473/pl.2020.5398چکیده
مطالعات صورتگرایان و ساختارگرایان علاوه بر ایجاد تحول در بررسی شعر، دانش ادبی روایتشناسی را بوجود آورده و تحلیل ریختشناسانهی روایت را به عنوان رویکردی مهم مطرح کرد. کلود برمون زبانشناس و روایتشناس فرانسوی از برجستهترین نظریهپردازان روایتشناسی ساختارگرا و از جمله افرادی است که برای ارائهی یک الگوی مناسب در زمینهی ریختشناسی داستان، تلاش کردهاند. در این پژوهش،«الحرب فی برّ مصر» اثر یوسفالقعید (از بزرگترین رماننویسان مصر) که فئودالیسم یا نظام ارباب-رعیتی حاکم بر مصر در سالهای 1954م. تا 1973م. دستمایهی خلق آن است، بر اساس نظریهی کلود برمون مورد بررسی قرار گرفته و اثبات میشود که نویسنده پیکرهی داستان را با ذوقی سرشار با انواع توالیها از جمله توالی زنجیرهای و انضمامی و پیوندی خلق کرده است. بر اساس نظریهی مذکور هر توالی دربردارندهی سه کارکرد امکان ، فرایند و پیامد است که این کارکردهای سهگانه کاملا با داستان همخوانی و همسویی دارد. کلیدواژه: الحرب فی برّ مصر، یوسف القعید، ریختشناسی، کلود برمون، توالی و پیرفت
