تعیین روش بهینه شناسایی کارکرد افتراقی در سنجش انطباقی کامپیوتری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سنجش و اندازه‌گیری دانشگاه علامه‌طباطبائی

2 دانشیار گروه سنجش و اندازه گیری دانشگاه علامه طباطبائی

3 دانشیار گروه سنجش و اندازه گیری دانشگاه علامه طباطبائی

4 استادیار سازمان سنجش آموزش کشور

doi
10.22054/jem.2019.11109.1323
چکیده

زمینه: یکی از چالش‌های اساسی گذر از آزمون‌های مداد – کاغذی به انطباقی کامپیوتری عادلانه بودن است که ارزیابی آن در چارچوب کارکرد افتراقی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر می‌باشد. هدف: هدف مطالعه حاضر بررسی کارکرد افتراقی، ارزیابی عوامل مداخله‌گر در میزان آشکارسازی و معرفی روش بهینه مطالعه کارکرد افتراقی در سنجش انطباقی کامپیوتری بود. روش: با توجه به مسئله پژوهش از روش تجربی استفاده شد. گردآوری داده‌ها و دستکاری متغیرها با استفاده از روش شبیه‌سازی صورت گرفت. پاسخ‌های‌ گروه نمونه 1000 نفری (گروه مرجع و کانونی با حجم یکسان 500 نفری) به بانک 55 سؤالی دوارزشی براساس مدل لجستیک سه‌پارامتری در 20 تکرار شبیه‬ سازی شد. 15 سؤال بانک از نظر نوع و اندازه کارکرد افتراقی دستکاری شدند و اثر آزمون براساس تفاوت میانگین توانایی گروه‬های مقایسه تعیین گردید. آزمون انطباقی کامپیوتری 30 سؤالی با نرم‌افزار Firestar اجرا شد. تحلیل کارکرد افتراقی با روش رگرسیون لجستیک و آزمون نسبت درستنمایی صورت گرفت و روش‌ها براساس توان و خطای نوع اول مقایسه شدند. یافته‌ها: میزان خطای نوع اول روش آزمون نسبت درستنمایی کم‌تر از رگرسیون لجستیک بود. توان هر دو روش متاثر از نوع، مقدار کارکرد افتراقی و اثر آزمون بود. روش آزمون نسبت درستنمایی در شناسایی کارکرد افتراقی یکنواخت در هر دو موقعیت اثر و بدون اثر نسبت به روش رگرسیون لجستیک توان بیشتری داشته است و با افزایش شدت کارکرد افتراقی توان نیز افزایش یافته است. در ارزیابی کارکرد افتراقی غیریکنواخت تفاوتی بین روش‌ها مشاهده نشد و هر دو روش توان کمی داشتند. نتیجه‌گیری: با توجه به توان و میزان خطای نوع اول، روش آزمون نسبت درستنمایی رویکرد مطلوب در بررسی کارکرد افتراقی یکنواخت است، در حالی که ارزیابی کارکرد افتراقی غیریکنواخت مستلزم مطالعات تکمیلی می‌باشد.