تروریسم زیست محیطی در حقوق کیفری ایران و فرانسه
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشجوی کارشناسی ارشد آلودگی های محیط زیست پژوهشکده علوم محیطی دانشگاه شهید بهشتی
3 استادیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jqclcs.2019.70818چکیده
تروریسم و پیچیدهشدن این پدیده از لحاظ مطرح شدن انواع جدید آن،در راس دغدغههای هر نظام حقوقی قرار گرفتهاست.در این راستا،از لحاظ حقوق کیفری،بایستی یک حمایت کیفری همهجانبه را در این خصوص لحاظ نمود.یکی از اقسام تروریسم،که در عین حال مهمترین و خطرناک-ترین نوع آن میباشد،تروریسم زیستمحیطی است.در میان نظامهای حقوقی،کشور فرانسه با تدوین موادی در قانون مجازات جدید فرانسه مصوب1992 میلادی،برای اولین بار تفکیکی را در خصوص جرایم زیستمحیطی از تروریسمزیست محیطی ارائه نموده است که به تبع آن در قانون آیین دادرسی کیفری فرانسه نیز در فصل جداگانهای،رسیدگیهای افتراقی به جرایم تروریستی را پیشبینی نموده است. مقنن فرانسوی با آوردن عبارت((هدف اخلال شدید در نظم عمومی)) در ماده 2-421 قانون مجازات که فینفسه عنصر اصلی یک جرم تروریستی است،تروریسم زیست محیطی را که در این ماده در حکم تروریسم دانسته شده را از جرایم زیستمحیطی دیگر همچون آلوده کردن آب،هوا و... تفکیک نموده است.در حقوق ایران جرم مستقلی تحت عنوان تروریسم زیستمحیطی وجود ندارد اما در قوانین متعدد جلوه هایی از مفهوم تروریسم زیست-محیطی یافت می شود که یکی از این موارد ماده 286 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 است.در این مقاله به بررسی تعریف و موارد مشابه تروریسم زیستمحیطی در حقوق ایران پرداخته و به تطبیق آن با کشور فرانسه به عنوان یک نظام حقوقی پیشتاز در امر جرمانگاری و کیفر-گذاری در خصوص این قسم از تروریسم میپردازیم.