تحلیل اثرات مشارکت در فعالیت های اقتصادی بر نشاط زنان روستایی (مطالعۀ موردی: بخش خاوومیرآباد شهرستان مریوان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jhgr.2018.239285.1007519چکیده
مشارکت رسمی زنان در فعالیتهای اقتصادی میتواند زمینهساز دستیابی به نشاط در میان زنان روستایی باشد و محیطی بانشاط در روستاها شکل دهد. در راستای بررسی این امر، پژوهش حاضر در بخش روستایی خاوومیرآباد شهرستان مریوان، که در چندسالة اخیر زنان در فعالیتهای اقتصاد روستایی آن نقش پُررنگی داشتهاند، انجام گرفت. پژوهش، از لحاظ هدف، کاربردی است و گردآوری اطلاعات در بخش نظری با استفاده از منابع اسنادی و در بخش میدانی از طریق توزیع پرسشنامه در میان زنان فعال در اقتصاد روستایی بخش خاوومیرآباد بوده است.نخست، به روش هدفمند، تعداد کل جامعه(563 زن فعال در عرصة اقتصاد روستایی) و روستاهای نمونه(18 روستا) شناسایی و سپس با بهرهگیری از فرمول کوکران 200 پرسشنامه در میان زنان روستایی به روش قرعهکشی و در روستاهای نمونه به روش طبقهبندی توزیع شد. تجزیه و تحلیل دادههای گردآوریشده با استفاده از آزمونهای ویلکاکسون، T دونمونهای، T مستقل، و رگرسیون نشان داد تفاوت معنیداری میان میزان نشاط زنان روستایی در دورة بعد از مشارکت در فعالیتهای رسمی اقتصادی با میانگین 55/3 نسبت به دورة قبل از آن با میانگین 89/2 و بین سطح نشاط زنان روستایی دارای فعالیت اقتصادی با میانگین55/3 با زنان روستایی فاقد آن با میانگین ۹۶/۲ وجود دارد. همچنین، متغیرهای میزان درآمد حاصله با مقدار بتای 414/0، مدت زمان اشتغال در فعالیت اقتصادی با مقدار بتای 272/0، و تعداد زنان مشغول به فعالیت اقتصادی در روستاها با بتای 327/0 مهمترین متغیرهایی بودند که، در ارتباطی مستقیم و معنیدار، توانایی تبیین میزان نشاط زنان روستایی بهواسطة حضور در فعالیتهای اقتصادی را داشتند.