راهبرد توسعه گردشگری کشاورزی (مطالعه موردی: محصول انگور در شهرستان تاکستان)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دانشگاه شهید بهشتی
4 دانشگاه علوم پزشکی گلستان
5 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
doi
10.22034/iaes.2025.2052213.2109چکیده
گردشگری کشاورزی میتواند افزون بر درآمدهای مرسوم فعالیتهای کشاورزی، بهعنوان یک منبع درآمد اضافی به شمار آمده و منجر به کاهش تنگدستی یا تهیدستی و ایجاد فرصتهای شغلی جدید شود. هدف از انجام این پژوهش، شناسایی قابلیتهای توسعه گردشگری کشاورزی در شهرستان تاکستان به محوریت تولید محصول و فرآوردههای انگور میباشد. گردآوری دادهها به صورت مرور نتایج تحقیقات کتابخانهای و پیمایش میدانی با تکمیل پرسشنامه از کارشناسان خبره اداره جهاد کشاورزی تاکستان انجام شد. برای تحلیل دادهها از ماتریس (SWOT) ، فن و روش ( تکنیک) سلسله مراتبی (AHP) و نرمافزار Expert Choice 11 استفاده شده است. نتایج نشان داد که معیارهای تهدید، فرصت، ضعف و قوت به ترتیب اولویتهای اول تا چهارم را به خود اختصاص دادند. از میان زیرمعیارهای قوت و ضعف به ترتیب وجود باغهای انگور با گوناگونی رقمها با امتیاز وزنی 64/0 و کمبود اعتبارات مناسب و ضروری و سیاستهای حمایتی در برگزاری مراسم جشن انگور در منطقه با امتیاز وزنی 22/0 و از میان زیرمعیارهای فرصت و تهدید به ترتیب وجود فرصت ایجاد شرایط جذب گردشگران با امتیاز وزنی 30/0 و کاهش منابع آبهای زیرزمینی در منطقه با امتیاز وزنی 19/0 و پس از آن خشک شدن رودخانههای فصلی در اثر احداث سد در منطقه بالادست با امتیاز وزنی 17/0، بالاترین اولویت را دارند. با توجه به نتایج ارزیابی عاملهای داخلی و بیرونی ماتریس سوات، راهبرد تدافعی برای توسعه گردشگری کشاورزی شهرستان تاکستان پیشنهاد و تأکید میشود.