راهبرد توسعه گردشگری کشاورزی (مطالعه موردی: محصول انگور در شهرستان تاکستان)

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

2 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 دانشگاه شهید بهشتی

4 دانشگاه علوم پزشکی گلستان

5 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

doi
10.22034/iaes.2025.2052213.2109
چکیده

گردشگری کشاورزی می­تواند افزون بر درآمدهای مرسوم فعالیت­های کشاورزی، به­عنوان یک منبع درآمد اضافی به شمار آمده و منجر به کاهش تنگدستی یا تهیدستی و ایجاد فرصت­های شغلی جدید شود. هدف از انجام این پژوهش، شناسایی قابلیت­های توسعه گردشگری کشاورزی در شهرستان تاکستان به محوریت تولید محصول و فرآورده­های انگور می­باشد. گردآوری داده­ها به صورت مرور نتایج تحقیقات کتابخانه­ای و پیمایش میدانی با تکمیل پرسشنامه از کارشناسان خبره اداره جهاد کشاورزی تاکستان انجام شد. برای تحلیل داده­ها از ماتریس (SWOT) ، فن و روش ( تکنیک) سلسله مراتبی (AHP) و نرم­افزار Expert Choice 11 استفاده شده است. نتایج نشان داد که معیارهای تهدید، فرصت، ضعف و قوت به ترتیب اولویت­های اول تا چهارم را به خود اختصاص دادند. از میان زیرمعیارهای قوت و ضعف به ترتیب وجود باغ­های انگور با گوناگونی رقم­ها با امتیاز وزنی 64/0 و کمبود اعتبارات مناسب و ضروری و سیاست­های حمایتی در برگزاری مراسم جشن انگور در منطقه با امتیاز وزنی 22/0 و از میان زیرمعیارهای فرصت و تهدید به ترتیب وجود فرصت ایجاد شرایط جذب گردشگران با امتیاز وزنی 30/0 و کاهش منابع آبهای زیرزمینی در منطقه با امتیاز وزنی 19/0 و پس از آن خشک شدن رودخانه­های فصلی در اثر احداث سد در منطقه بالادست با امتیاز وزنی 17/0، بالاترین اولویت را دارند. با توجه به نتایج ارزیابی عامل­های داخلی و بیرونی ماتریس سوات، راهبرد تدافعی برای توسعه گردشگری کشاورزی شهرستان تاکستان پیشنهاد و تأکید می­شود.