بررسی فراوانی دیستوشی شانه و ارتباط بین فاکتورهای مادری و پارامترهای جنینی با آن در بیمارستان علی‌ابن ابیطالب زاهدان از سال 98-1394: مطالعه توصیفی

نویسندگان

1 استادیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.

2 دانشیار گروه زنان و مامایی، فلوشیپ نازایی، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری زاهدان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.

3 استادیار گروه زنان و مامایی، مرکز تحقیقات اندومتریوز، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

4 دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.

doi
10.22038/ijogi.2021.19062
چکیده

مقدمه: دیستوشی شانه یکی از اورژانس‌های مامایی می‌باشد که با عوارض جنینی و مادری قابل توجهی همراهی دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی فراوانی دیستوشی و ارتباط بین فاکتورهای مادری و پارامترهای جنینی با دیستوشی شانه انجام شد. روش‌کار: این مطالعه توصیفی- مقطعی گذشته‌نگر در طی سال‌های 98-1394 بر روی 7148 از پرونده‌های مادران باردار مراجعه‌کننده به زایشگاه بیمارستان علی‌ابن‌ابیطالب زاهدان انجام شد. اطلاعات لازم از قبیل سن مادر، سن حاملگی، جنسیت نوزاد، وزن و قد هنگام تولد و داشتن یا نداشتن دیستوشی شانه از پرونده‌های موجود در بایگانی بیمارستان استخراج و با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه پرونده مربوط به 7148 زن بارداری که طی سال‌های 98-1394 در بیمارستان علی‌ابن ابیطالب زایمان طبیعی داشتند، مورد بررسی قرار گرفت که از این تعداد، 64 نوزاد دچار دیستوشی شانه شده بودند که فراوانی دیستوشی شانه 89/0% به‌دست آمد. 44 نفر (66%) از مادران در گروه سنی بالای 30 سال بوده و 39 نفر (59%) از نوزادان پسر بودند. 56 نفر (5/87%) از نوزادان وزن بالای 4000 گرم و 15 نفر (23%) از مادران دیابت داشتند. نتیجه‌گیری: فراوانی دیستوشی شانه 89/0% بوده و سن بالای مادر، وزن جنین و جنسیت به‌عنوان ریسک فاکتورهای دیستوشی شانه می‌باشند که با در نظر گرفتن فراوانی این ریسک فاکتورها می‌توان با سزارین به‌موقع، جلوی عوارض مادری و نوزادی ناشی از دیستوشی را گرفت.