برآورد توان بالقوه نظری انرژی زیستتوده سلولزی در ایران و تأثیر استفاده از آن بر رفاه اجتماعی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
4 دانشگاه ارومیه
doi
10.22034/iaes.2025.2050978.2104چکیده
تولید انرژی از پسماندهای کشاورزی یک حوزه مهم تحقیقاتی با توان بالقوه قابل توجهی برای تولید انرژی پایدار است. در ایران، استفاده از پسماندهای کشاورزی برای تولید انرژی، به دلیل ویژگیهای جغرافیایی مطلوب، توان بالقوه رویارویی با ناامنی انرژی، کاهش انتشار گازهای گلخانهای و ایجاد فرصتهای اقتصادی برای جامعههای روستایی را دارد؛ بنابراین، هدف این تحقیق برآورد توان بالقوه نظری انرژی زیستتوده سلولزی در ایران و تأثیر استفاده از آن بر رفاه اجتماعی، با تمرکز ویژه بر استفاده از یک مدل تعادل جزئی با بیشینه کردن مجموع مازاد مصرفکنندگان و تولیدکنندگان، مشروط به محدودیتهای در دسترس بودن منابع برای تحلیل پیامدهای اقتصادی است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که ایران به طور بالقوه میتواند حدود 8/45778 هزارتن پسماندهای گیاهی در سال تولید کند. همچنین نتایج این تحقیق نشان میدهد که کل توان بالقوه انرژی زیستتوده از پسماندهای موجود در ایران میتواند معادل 2/197908 مگاژول باشد. انتظار میرود کاه گندم و کاه برنج حدود 65 درصد از توان بالقوه انرژی زیستتوده را تشکیل دهند. همچنین مدل تعادل جزئی شبیهسازی شده نشان داد که افزایش قیمت کاه گندم و برنج به ترتیب تا 50 درصد و 75 درصد منجر به بیشترین رفاه اجتماعی در ایران میشود؛ بنابراین با توجه به نتایج، قیمتگذاری مناسب زیستتوده و ایجاد انگیزه برای گردآوری پسماند محصولهای کشاورزی و افزایش آگاهی خانوارها در مورد برتریهای اقتصادی زیستتوده میتواند بهعنوان سیاستهای افزایش رفاه اجتماعی انتخاب و دنبال شود. همچنین برای بهرهبرداری کامل از توان بالقوه انرژی زیستتوده در ایران انتظار میرود که در فناوریهای استحصال انرژی زیستتوده سرمایهگذاری شود. [1]