مقایسه خطای استاندارد اندازهگیری شرطی نمرههای مقیاس تحت توزیع دوجملهای و بتا-دوجملهای
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی تربیتی و آموزش استثنایی، دانشگاه ساسکاچوان کانادا
2 استادیار گروه روش ها و برنامه های آموزشی و درسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران
3 دانشیار گروه روش ها و برنامه های آموزشی و درسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران
4 دانشیار گروه روش ها و برنامه های آموزشی و درسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران
5 دانشیار گروه سنجش و اندازه گیری دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/jem.2019.32912.1766چکیده
به منظور تسهیل تفسیر نمرههای خام، معمولا آنها را به نمرههای مقیاس تبدیل میکنند که در بعضی مواقع این تبدیلها یک سری تبدیل-های غیرخطی هستند و میتوانند بر مقدار خطای استاندارد اندازهگیری شرطی در طول مقیاس نمره تأثیرگذار باشند. لذا اهداف این پژوهش، معرفی و مرور روشهای متداول برای برآورد خطای استاندارد اندازهگیری شرطی براساس چارچوب نظریه نمره واقعی و نیز مقایسه خطای استاندارد اندازهگیری شرطی تحت تبدیل غیرخطی نرمالشده و همصدکسازی بر روی نمرههای خام آزمونهای پیشرفت تحصیلی دانشآموختگان رشته ریاضی فیزیک سال 1393 بودند. در این پژوهش، از نمونه تصادفی 3943 تایی از دانشآموختگان رشته ریاضی فیزیک سال 1393 که در آزمون سراسری سال 1394 شرکت کرده بودند، استفاده شد. خطای استاندارد اندازهگیری شرطی این تبدیلها براساس روش دوجملهای «برنان» و «لی» و همچنین روش «چنگ» و بر اساس توزیع بتا-دوجملهای برآورد شد. نتایج این پژوهش نشان از آن دارد که خطای استاندارد اندازهگیری شرطی تحت روش چنگ، هموارتر از روش دوجملهای است، اما در هر دو نوع تبدیل برآورد خطا در نقاط میانی، دارای مقدار بالاتر از نقاط ابتدایی و انتهایی حدود نمرهها بود و خطای استاندارد اندازهگیری شرطی همصدکسازی همواره کمتر از نرمال شده بود؛ بنابراین براساس این معیار، همصدکسازی بهتر از نرمال شده است.