سبک زبان داستاننویسی کامل الکیلانی در داستان کودک (بررسی موردی: داستانهای اصدقاء الربیع و الافیل الابیض)
نویسندگان
1 دبیر آموزش و پرورش
2 عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس
3 عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا
doi
چکیده
هر اثر ادبی که خلق میشود، ویژگیهای خاص خود را دارد و سبک و روش ارائۀ افکار و خلاقیتهای نویسندگان، با توجه به تفاوت فکری و روانیشان، متفاوت است. زبان روایت داستان مقولهای است که باید متناسب با مخاطب و نوع داستان باشد. این ویژگی در داستان کودک با حساسیت و ظرافت ملموسی همراه است که نویسندگان کودک باید بسیار نکتهسنج و آگاه باشند و از واژگان و عباراتی استفاده کنند تا زبان داستان برای کودک ساده و قابل فهم باشد و کودک بتواند حوادث و مفهوم داستان لمس کند. هدف نوشتار حاضر این است که با شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی، شگرد و سبک نویسندگی کامل الکیلانی را در نمونه داستانهای مذکور مورد بررسی قرار دهد. بررسیها و مطالعات انجامشده در داستانهای مورد پژوهش، حاکی از آن است که کامل الکیلانی با استفاده از تکرار واژهها و عباراتی کوتاه و ساده، زبان داستانهایش را با سطح درک و فهم کودکان متناسب نموده است. او همچنین بیشتر افعال این عبارات را از زمان ماضی گرفته تا بتواند به داستان رنگ واقعی داده و حوادثش را برای مخاطب خردسالش ملموس و عینی نماید.