سبک زبان داستان‌نویسی کامل الکیلانی در داستان‌ کودک (بررسی موردی: داستان‌های اصدقاء الربیع و الافیل الابیض)

نویسندگان

1 دبیر آموزش و پرورش

2 عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس

3 عضو هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا

doi
چکیده

هر اثر ادبی که خلق می­شود، ویژگی­های خاص خود را دارد و سبک و روش ارائۀ افکار و خلاقیت­های نویسندگان، با توجه به تفاوت فکری و روانی­شان، متفاوت است. زبان روایت داستان مقوله­ای است که باید متناسب با مخاطب و نوع داستان باشد. این ویژگی در داستان کودک با حساسیت و ظرافت ملموسی همراه است که نویسندگان کودک باید بسیار نکته­سنج و آگاه باشند و از واژگان و عباراتی استفاده کنند تا زبان داستان برای کودک ساده و قابل فهم باشد و کودک بتواند حوادث و مفهوم داستان لمس کند. هدف نوشتار حاضر این است که با شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی، شگرد و سبک نویسندگی کامل الکیلانی را در نمونه داستان­های مذکور مورد بررسی قرار دهد. بررسی­ها و مطالعات انجام­شده در داستان­های مورد پژوهش، حاکی از آن است که کامل الکیلانی با استفاده از تکرار واژه­ها و عباراتی کوتاه و ساده، زبان داستان­هایش را با سطح درک و فهم کودکان متناسب نموده است. او همچنین بیشتر افعال این عبارات را از زمان ماضی گرفته تا بتواند به داستان رنگ واقعی داده و حوادثش را برای مخاطب خردسالش ملموس و عینی نماید.