تحلیل تابع تقاضای واردات دانههای روغنی در ایران: رهیافت الگوی خود توضیح با وقفه های توزیعی
نویسندگان
1
2 دانشگاه بوعلی سینا
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
doi
10.22034/iaes.2024.2013517.2027چکیده
افزایش جمعیت، منجر به افزایش تقاضا برای مواد غذایی از جمله روغنهای خوراکی شده است. این امر به نوبه خود تقاضا برای دانههای روغنی را افزایش داده است. بخشی از این تقاضا از طریق تولید داخلی و بخشی دیگر از طریق واردات پاسخ داده میشود. هدف از این تحقیق، بررسی عوامل موثر بر واردات دانههای روغنی در کوتاهمدت و بلندمدت واردات دانههای روغنی طی دوره 1400-1380 میباشد. در این راستا، تاثیر نرخ ارز، تولید ناخالص داخلی واقعی، قیمتهای نسبی و میزان تولید داخلی دانههای روغنی بر ارزش واقعی واردات دانههای روغنی با استفاده از روش الگوی خود توضیح با وقفههای توزیعی بررسی گردید. نتایج الگوی بلندمدت نشان داد که یک درصد افزایش در GDP، میزان تقاضای واردات کل دانههای روغنی را به اندازه 58/2 درصد افزایش میدهد و یک درصد افزایش در نرخ ارز، قیمتهای نسبی و تولید داخل، میزان واردات کل دانههای روغنی را به ترتیب به اندازه 71/0، 67/0 و 3/1 درصد کاهش میدهد. ضریب تصحیح خطا در تابع تقاضای واردات کل دانههای روغنی نشان میدهد که در صورت وارد شدن شوک و انحراف از تعادل، در هر دوره 56 درصد انحراف واردات از مسیر بلندمدتش در دورهی بعد تصحیح میشود. با توجه به تاثیر منفی قیمتهای نسبی و میزان تولید داخلی بر واردات دانههای روغنی در بلندمدت توصیه میگردد تا با افزایش قیمتهای داخلی این محصولات کشاورزان را تشویق به افزایش تولید نموده و از واردات بیرویه جلوگیری کرد.