مشخصههای گفتمانی فرایند جرمانگاری ارتشاء در دهه 1360 خورشیدی
نویسندگان
1 استاد دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی.
2 دانشیار دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشجوی دکترای حقوق کیفری و جرمشناسی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jqclcs.2018.65299چکیده
هر پدیده انسانی حاصل تعامل و تعارض است و فرایند جرمانگاری نیز بهعنوان سازوکار تنظیمگر رفتارهای اجتماعی ـ انسانی، برآیند گفتمانهایی است که حول آن شکل میگیرند. شناسایی این گفتمانها، ترسیمگر فضای حاکم بر این فرایند است. این پژوهش با تشخیص ویژگیهای هر گفتمان در طی فرایند جرمانگاری پدیده ارتشاء، درصدد کشف روابطی است که این فرایند را شکل میدهند. برای ترسیم این جریان از روش سیاستگذاری مرحلهای مبتنی بر تعریف مشکل، ارائه راهکار و مشروعیت به آن استفاده و در دل هر مرحله ویژگیهای گفتمانی بیان شد. تحلیل محتوای مشروح مذاکرات مجلس شورای اسلامی در خصوص قوانین مهم در حوزه جرمانگاری ارتشاء نشان داد که با توجه به چند بُعدی بودن این پدیده، گفتمانهای مختلف در فرایند جرمانگاری آن با مشخصههای گوناگون و نقطه تمرکز خاصی حول تعریف مشکل و بیان راهکار شکل گرفتند. درنهایت، این روابط و ویژگیهای گفتمانی نشان دادند که جرمانگاری ارتشاء در دهه 1360 بیش از همه تحت تأثیر بینشهای سیاسی و اجتماعی آن دوران قرار داشت و نمایندگان مجلس شورای اسلامی تا حد بسیاری در پی توسعه جرمانگاری این پدیده بودند و تمایل داشتند تا مصادیق خرد این جرم را در قالب اخلال در نظام اقتصادی شناسایی کنند. اگرچه در مقابل، رویکرد مداخله کیفری محدود توانست این دیدگاه را کنترل کند.