تعیین دوره رشد تولید اقتصادی در واحدهای صنعتی مرغ گوشتی در استانهای منتخب ایران
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22034/iaes.2023.2004256.1994چکیده
صنعت مرغداری به لحاظ تأمین بخش عمدهای از نیازهای غذایی و پروتئینی کشور از جمله زیربخشهای مهم و اساسی بخش کشاورزی بهشمار میرود و بخش مهمی از سبد غذایی خانوار را به خود اختصاص میدهد. در این راستا هدف اصلی در این پژوهش، تعیین دوره رشد بهینه اقتصادی با به کارگیری مدل مقدار تولید اقتصادی در شرایط مجاز بودن کمبود موجودی و محدودیت فضای انبار در واحدهای صنعتی مرغ گوشتی دو استان اصلی تولیدکننده مرغ گوشتی، شامل استانهای گلستان و گیلان میباشد که در حدود ۲۰ درصد کل ظرفیت تولیدهای کشور در سال ۱۳۹۹ را شامل میشوند. برای این منظور هر یک از استانها بر مبنای شمار دوره های پرورش طبقه بندی شده و آنگاه در هر طبقه با به کارگیری روش خوشه بندی بر مبنای k-میانگین (kmean) هر یک از واحدها در گروه های همگن از لحاظ ظرفیت قرار گرفته و در نهایت با استفاده از برنامه ریزی غیرخطی به تعیین دوره رشد بهینه اقتصادی در میانگین هر یک از گروه ها پرداخته شد. همچنین نتایج بررسی ساختار بازار مرغ گوشتی نشان میدهد بازار این محصول از نوع رقابت کامل میباشد. با توجه به نتایج به دست آمده، چنانچه واحدهای صنعتی مرغ گوشتی برابر با این روش برای تولید و پرورش مرغ گوشتی برنامه ریزی کنند، موجب کاهش هزینههای تولید شده و به دنبال آن درآمد خالص این واحدها افزایش خواهد یافت. در نهایت پیشنهاد و تاکید میشود صنعت تولیدکننده مرغ گوشتی به منظور تولید و عرضه مرغ به بازار، این روش را در نظر گرفته تا هم هزینههای تولیدی در این واحدها کاهش یافته و هم بتوانند محصولی با کیفیت و بازارپسند به مصرف کنندگان عرضه کنند.