بررسی رابطه خشونت فیزیکی توسط همسر و اختلالات کیفیت خواب در بارداری
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مامایی، گرایش مامایی قانونی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه مامایی و بهداشت باروری، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه آمار زیستی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2021.18737چکیده
مقدمه: خواب از مهمترین نیازهای زندگی فرد است که نقش اساسی در سلامت دارد. خشونت خانگی بهخصوص نوع فیزیکی بر کیفیت خواب اثر دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه خشونت فیزیکی و اختلالات کیفیت خواب زنان باردار انجام شد. روشکار: این مطالعه مقطعی در سال ۱۳۹۸ بر روی ۲۰۰ زن باردار مراجعهکننده به مراکز تابعه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران انجام شد. اطلاعات جمعیتشناختی با استفاده از پرسشنامه محققساخته دموگرافیک- مامایی و اطلاعات مربوط به خشونت خانگی با استفاده از پرسشنامه خشونت خانگی برگرفته از سازمان جهانی بهداشت و کیفیت خواب با پرسشنامه پیترزبورگ جمعآوری شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS (نسخه ۲۳) و آزمونهای آماری تی مستقل، کای دو و ضریب همبستگی اسپیرمن انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: در این مطالعه 70 نفر (۲/۳۵%) نمونهها دارای کیفیت خواب نامطلوب بودند و بیشترین و کمترین فراوانی خشونت فیزیکی هل دادن (۱۶%) و داغ کردن (۴%) بود. بین کیفیت خواب و میزان خشونت فیزیکی ارتباط آماری معنیداری وجود داشت (۰۰۱/۰p<). ضریب همبستگی خشونت فیزیکی با اختلالات کیفیت خواب ۱۴۹/۰=r بود (۰۴۹/۰=p). نتیجهگیری: با توجه به رابطه مثبت خشونت فیزیکی با اختلالات خواب، توصیه به غربالگری و شناسایی موارد خشونت خانگی در دوران بارداری در کسانی که با شکایت اختلال خواب مراجعه میکنند، میگردد. بنابراین مشاوره، تدوین و اجرای برنامههای توانمندسازی زنان در مواجهه با خشونت، موجب ارتقاء سلامت آنان میشود.
