توسعه صادرات خشکبار به روسیه با تاکید بر ارتقاء زیرساختهای تجارت خارجی
doi
10.22034/iaes.2023.1987806.1968چکیده
با عنایت به چالشهای ناشی از وابستگی اقتصاد ایران به درآمدهای نفتی، نقش مهم توسعه صادرات غیرنفتی در کشور روشن میشود. این پژوهش بهمنظور تبیین راهکارهای بازاریابی صادرات خشکبار به روسیه در راستای توسعه صادرات محصولهای کشاورزی انجام شده است. روش پژوهش، شیوه ترکیبی با ترتیب کیفی-کمی است. در آغاز پس از تحلیل محتوای نظری و تجربی پژوهش، راهکارهای اولیه شناسایی شدند. در ادامه در بخش کیفی با استفاده از ابزار مصاحبه نیمهساختاریافته با مشارکت 25 خبره، غربالگری و نهاییسازی راهکارها صورت پذیرفت. در بخش کمی نیز با استفاده از ابزار پرسشنامه، در آغاز نابرابری راهکارها از طریق پرسش از 110 صادرکننده حوزه خشکبار با روش فریدمن اثبات شد که بر مبنای آن میانگین رتبههای بهدست آمده برای راهکارها تفاوت معنیداری با هم داشتند. در ادامه برای رتبهبندی راهکارها از روش تاپسیس استفاده شد. نتایج نشان داد بهترین روش توسعه صادرات خشکبار به روسیه، بهرهگیری از 30 راهکار است که در هشت محور 1-قابلیتهای داخلی، 2-رابطههای سیاسی، 3-بازاریابی صادراتی، 4-هوشمندسازی صادرات، 5-صادرات پایدار، 6-استانداردسازی فرآیندها، 7-قوانین و مقررات و 8-حملونقل دستهبندی میشوند و دارای اولویت «ادغام شرکتهای کوچک برای دستیابی به برند معتبر و تولید در مقیاس اقتصادی»، «تاسیس بانک مشترک ایران و روسیه و افتتاح شعبه در دو کشور برای آسانگری در نقلوانتقال مالی»، «کنترل آلودگی و کاهش استفاده از آلایندهها در امر صادرات»، «رعایت مقیاس اقتصادی و اتصال زنجیره تولید به بخش توزیع»، « توسعه خوشهها و شبکههای تولیدی و کنسرسیومهای صادراتی» و دیگر راهکارهای شناسایی شده در پژوهش هستند.