نقش تخریب محیط زیست و مصرف انرژی در رشد اقتصادی بخش کشاورزی: شواهد تجربی از ایران
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی گلستان
2 دانشگاه علوم پزشکی گلستان
doi
10.22034/iaes.2023.1971181.1955چکیده
اگرچه رشد اقتصادی ایران چندان متکی به تولیدهای کشاورزی نیست، اما کشاورزی ازجمله برجستهترین محرکهای اقتصاد ایران است. بدون رفع بازدارندههای توسعه در این بخش نمیتوان انتظار داشت که دیگر بخشهای اقتصادی کشور به توسعه دست یابند. از آنجایی که توسعه بخش کشاورزی به طور پرهیزناپذیری منجر به مصرف انبوه انرژی میشود، این چژوهش با هدف بررسی اثرگذاریهای مصرف فرآوردههای نفتی، مصرف برق، مصرف گاز، انتشار CO 2 و صادرات محصولهای کشاورزی بر رشد اقتصادی بخش کشاورزی در ایران انجام شده است. در این راستا، از دادههای دوره زمانی سالهای 1980 تا 2018 برای تحلیل رابطههای کوتاهمدت و بلندمدت بین متغیرهای مورد بررسی با استفاده از مدلسازی خود توضیح با وقفه های توزیعی (ARDL) و آزمونهای مرتبط با آن استفاده شد. نتایج مدل ARDL نشان میدهد که مصرف فرآورده های نفتی و گاز طبیعی در بلندمدت بر ارزش افزوده کشاورزی تأثیر مثبت دارند، در حالی که انتشار CO 2 در کوتاهمدت تأثیر منفی دارد. افزون بر این، صادرات بخش کشاورزی و مصرف برق به طور قابل توجهی بر متغیر وابسته تأثیر نمیگذارند. همچنین صادرات کشاورزی، مصرف فرآوردههای نفتی و گاز طبیعی ارزش افزوده کشاورزی را به ترتیب 115/0، 499/0 و 278/0 درصد در دراز مدت افزایش میدهند، در حالی که انتشار CO 2 و مصرف برق به طور معنیداری بر ارزش افزوده کشاورزی تأثیر نمیگذارند.بنابر یافتههای این پژوهش اجرای سیاستهایی مانند متناسبسازی تولیدهای کشاورزی بر مبنای استانداردهای جهانی، ایجاد ساختارهای اداری کارآمد و مناسب برای امور صادراتی و سرمایه گذاری درآمدهای صادراتی در بخش کشاورزی بایستی مورد توجه سیاستگذاران قرار گیرد.